شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٤٣ - ١/ ٣ حق آموزگار قرآن

لبخندزنان به استقبالش مى‌آيد، به شرط اين كه براى آن، مزدى نگيرد.

٩٢٥. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌: هر كس قرآن را بياموزد و قرآن را آموزش دهد و به آنچه در آن است، عمل كند، قرآن، شفيع او و راه‌نماى او به سوى بهشت خواهد بود.

٩٢٦. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌- به على عليه السلام-: اى على! قرآن را بياموز و آن را به مردم، آموزش بده؛ زيرا به ازاى هر حرفى، ده ثواب براى توست، و اگر بميرى، شهيدْ مُرده‌اى. اى على! قرآن را بياموز و آن را به مردم، آموزش بده؛ زيرا اگر [در آن حال‌] بميرى، فرشتگان، به زيارت قبر تو مى‌آيند، همچنان كه مردم به زيارت خانه كهن خدا مى‌روند.

١/ ٣: حقّ آموزگار قرآن‌

٩٢٧. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌: هر كس آيه‌اى از كتاب خدا را به بنده‌اى بياموزد، مولاى اوست و شايسته نيست كه آن بنده، او را تنها [و بى‌ياور] بگذارد و خودش را بر او ترجيح دهد.

٩٢٨. صحيح البخارى‌- به نقل از ابن عبّاس-: جمعى از صحابيان پيامبر صلى الله عليه و آله بر آبگاهى گذشتند كه در ميان آنان (قبيله ساكن در كنار آن آبگاه)، مار گَزيده‌اى بود. مردى از اهل آن آبگاه، به آنان گفت: آيا در جمع شما، دعانويسى هست؟ يك نفر از ما را مار زده است.

مردى از ايشان رفت و در قبالِ دريافت گوسفندانى به عنوان مزد، فاتحة الكتاب را [بر مارگَزيده‌] خواند و او شفا يافت. آن مرد، گوسفندان را گرفت و نزد يارانش آورد؛ امّا يارانش، اين كار او را نپسنديدند و گفتند: «تو براى [خواندن‌] كتاب خدا، مزد گرفته‌اى»، تا آن كه به مدينه آمدند و گفتند: اى پيامبر خدا! او براى كتاب خدا، مزد گرفته است.