دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٨٦ - ٣ تبيين آسيبهاى روزگار غيبت

بر شدّت آن افزوده مى‌شود و به درازا مى‌كشد.

امامان عليهم السلام بر دو قسمتى بودن غيبت امام عصر عليه السلام تأكيد كرده و بخش اوّل را «غيبت قصير» و بخش دوم را «غيبت طويل» خوانده‌اند.[١] نكته اين جاست كه غيبت نخست، ٦٩ سال و به اندازه عمر طبيعى يك انسان بوده است. از اين رو، امامان عليهم السلام براى رفع شبهه وفات امام عصر عليه السلام در پايان اين مدّت، چندين بار بر عدم وفات امام تا ظهور و خروج و اصلاح دنيا و آكندن آن از عدل و داد پس از فراگيرى ظلم و جور، پاى فشرده‌اند.

امام عصر عليه السلام خود نيز در پايان دوره غيبت صغرا، خطاب به آخرين نايب خاصّ خود (على بن محمّد سمرى)، به وقوع غيبت دوم و به درازا كشيدن اين دوران، آگاهى داده است.[٢]

طولانى شدن غيبت نيز در بسيارى از احاديث امامان عليهم السلام گوشزد و به آن، تصريح شده است.[٣] تعبير امامان از دوره غيبت با عنوان «فترت» و تنظير آن به «فترت پيامبران» مى‌تواند ناظر به طولانى بودن آن باشد.[٤]

٣. تبيين آسيب‌هاى روزگار غيبت‌

بخش مهمّى از پيشگويى‌هاى امامان عليهم السلام، براى آماده‌سازى جهت رويارويى با پيشامدهاى سخت روزگار غيبت است و بخش مهمّى از تمهيدات، به اين منظور صورت گرفته كه شيعه در دوران غيبت نلغزد و امامت را از ياد نبرد.

[١]. ر. ك: ص ١٢٧( دو غيبت كوتاه و بلند دارد). نيز، ر. ك: الغيبة، نعمانى: ص ١٧١ ح ٣ وص ١٧٢ ح ٦ و ٧ و ص ١٧٣ ح ٨ و ٩.

[٢]. ر. ك: ص ٣٩٨ ح ٦٥٧.

[٣]. ر. ك: ص ١٠٤ ح ٥٠٧ و ص ١١٣( خبر دادن امام باقر عليه السلام از غيبت امام مهدى عليه السلام) و ص ١٢٥( غيبتى‌طولانى دارد و ...).

[٤]. الكافى: ج ١ ص ٣٤١ ح ٢١.