دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٨٤ - ٢ - ٢ تعيين سرآغاز غيبت

حسن عليه السلام نيز به هنگام توصيف مهدى عليه السلام، او را نهمين فرزند برادرش حسين عليه السلام مى‌خواند،[١] چنان كه امام حسين عليه السلام نيز خود همين را بيان نموده است.[٢]

اندكى بعد امام زين العابدين عليه السلام سخن پيامبر صلى الله عليه و آله را در باره امام جعفر صادق عليه السلام فراز مى‌آورد كه فرمان مى‌دهد او را «صادق» لقب دهند؛ چرا كه در نسل پنجم از او، جعفرى كذّاب، پديدار مى‌شود كه معاصر امام مهدى عليه السلام و در پى غصب جايگاه اوست.

امام زين العابدين عليه السلام پس از نقل سخن پيامبر صلى الله عليه و آله، قائم را دوازدهمين وصىّ پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌خواند و مى‌فرمايد:

ثُمَّ تَمتَدُّ الغَيبَةُ بِوَلِىِّ اللَّهِ عز و جل الثّانى عَشَرَ مِن أوصِياءِ رَسولِ اللَّهِ صلى الله عليه و آله وَ الأَئِمَّةِ بَعدَهُ.[٣]

سپس غيبت ولىّ خداى عز و جل كه دوازدهمين نفر از اوصياى پيامبر خدا و امامان پس از اوست، استمرار مى‌يابد.

امام كاظم عليه السلام نيز در بيانى رمزآلود، امّا مفهوم براى خواصّ شيعه، اندكى زمان را دقيق‌تر بيان مى‌دارد و مى‌فرمايد:

إذا فُقِدَ الخامِسُ مِن وُلدِ السّابِعِ فَاللَّهَ اللَّهَ فى أديانِكُم، لا يُزيلُكُم عَنها أحَدٌ، يا بُنَىَّ! إنَّهُ لابُدَّ لِصاحِبِ هذَا الأَمرِ مِن غَيبَةٍ.[٤]

هنگامى كه پنجمين نفر از نسل هفتمين امام، ناپيدا شود، خدا را خدا را در دين‌هايتان! مبادا كسى شما را از آن جدا كند. پسر عزيزم! صاحب اين امر (قيام) را ناگزير از غيبتى است.

هر چند اين بيان در زمان خود، رمزآلود بوده است، امّا پس از تحقّق و شروع غيبت، به راحتى معلوم گرديد كه مقصود امام كاظم عليه السلام از هفتم، وجود مبارك خود

[١]. ر. ك: ج ٣ ص ١٠٢ ح ٥٠٧.

[٢]. ر. ك: ج ٣ ص ١٠٧( خبر دادن امام حسين عليه السلام از غيبت امام مهدى عليه السلام).

[٣]. ر. ك: ج ٣ ص ١٠٩( خبر دادن امام زين العابدين عليه السلام از غيبت امام مهدى عليه السلام).

[٤]. ر. ك: ج ٣ ص ١١٧( خبر دادن امام كاظم عليه السلام از غيبت امام مهدى عليه السلام).