دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٣ - دو نظريه مخالفان

غيبت او- كه خفا و شناخته نشدن امام است-، سازگار نيست؛ زيرا كسى كه ازدواج مى‌كند و صاحب فرزند مى‌شود، به هر گونه كه تصوير گردد، مورد شناسايى خانواده‌اش قرار مى‌گيرد و اين با غيبت و خفا ناسازگار است.

از سوى ديگر، احاديثى بر غيبت تام و كامل امام مهدى عليه السلام دلالت دارند، از قبيل اين دو حديث كه از امام صادق عليه السلام نقل شده‌اند:

صاحِبُ هذَا الأَمرِ تَغيبُ وِلادَتُهُ عَن هذَا الخَلقِ؛ كَيلا يَكونَ لِأَحَدٍ فى عُنُقِهِ بَيعَةٌ إذا خَرَجَ.[١]

صاحب امر، ولادتش از مردمان پنهان است تا به هنگام قيام، بيعت كسى بر گردنش نباشد.

لِلْقَائِمِ غَيْبَةٌ قَبْلَ قِيَامِهِ ... يَخَافُ عَلَى نَفْسِهِ الذَّبْحَ.[٢]

قائم، پيش از ظهور، غيبتى دارد ... [چرا كه‌] بر جان خويش مى‌ترسد.

ب- سفرا و وكلاى امام مهدى عليه السلام در طول حدود هفتاد سال، هيچ يك به ازدواج امام و همسر و فرزندان ايشان اشاره‌اى نكرده‌اند. اگر چنين اتّفاقى افتاده بود، قاعدتاً بِدان اشاره‌اى مى‌نمودند.

ج- برخى از احاديث، به صراحت بر فرزند نداشتن امام مهدى عليه السلام دلالت دارند كه آنها را نقل مى‌كنيم:

١. مسعودى نقل مى‌كند كه وقتى على بن حمزه و ابن سراج و ابن ابى سعيد مكارى بر امام رضا عليه السلام وارد شدند، چنين اتّفاق افتاد:

على بن حمزه به ايشان گفت:

فَإِنّا رَوَينا أنَّ الإِمامَ لا يَمضى حَتّى‌ يَرى عَقَبه؛

از پدرانت نقل كرده‌ايم كه هيچ امامى از دنيا نمى‌رود تا فرزندش را ببيند؟

امام رضا عليه السلام فرمود:

[١]. ر. ك: ص ١٦٢ ح ٥٥٢.

[٢]. كمال الدين: ص ٤٨١ ح ١٠.