دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٤١ - وفات

فرزندش، ابو جعفر محمّد بن عثمان، او را غسل داد و كارهايش را به عهده گرفت و همه امور به او سپرده شد، و شيعيان بر عدالت و وثوق و امانتدارى او اتّفاق نظر داشتند؛ زيرا در همان روزگار حيات پدرش، به امانتدارى و عدالت او و لزوم مراجعه به وى در روزگار امام حسن عليه السلام و نيز پس از حيات ايشان، تصريح شده بود.

در عدالتش اختلاف نظر و در امانتدارى‌اش، شكّى نبود، و در كارهاى مهم، توقيعات با همان دست‌خطّ زمان پدرش عثمان و در تمام طول حياتش با دست او به شيعيان مى‌رسيد و شيعه، كسى را جز او در اين امر نمى‌شناخت و به كسى جز وى مراجعه نمى‌كرد. كرامت‌هاى فراوانى از او نقل و معجزه‌هاى امام عصر عليه السلام به دست او ظاهر شده است و امورى كه وى شيعه را از آنها باخبر كرده، بر بصيرت آنان در اين امر (ولايت) افزوده و اينها همه نزد شيعيان مشهور است.[١]

٦١٩. كمال الدين‌- با سندش به نقل عبد اللَّه بن جعفر حِميَرى-: شنيدم كه محمّد بن عثمان عَمرى مى‌گويد: او (صاحب الزمان عليه السلام) را- كه درودهاى خدا بر او باد- ديدم كه در مستجار[٢] به پرده‌هاى كعبه آويخته، مى‌گويد: «خدايا! انتقامم را از دشمنانم بگير».[٣]

٦٢٠. كتاب من لايحضره الفقيه: از محمّد بن عثمان عَمرى، نقل شده است كه گفت: به خدا سوگند، صاحب اين امر، هر سال در موسم حج حاضر مى‌شود، مردم را مى‌بيند و مى‌شناسد و مردم هم او را مى‌بينند؛ امّا نمى‌شناسند.

از عبد اللَّه بن جعفر حميرى نيز نقل شده كه گفت: از محمّد بن عثمان عَمرى پرسيدم: آيا صاحب اين امر (ولايت) را ديده‌اى؟ گفت: آرى و آخرين بار، او را نزد كعبه ديده‌ام كه مى‌گفت: «خدايا! آنچه را به من وعده داده‌اى، محقّق كن».

[١]. الغيبة، طوسى: ص ٣٦٢ ح ٣٢٧، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ٣٥٠ ح ٣.

[٢]. مستجار، بخشى از ديوار كعبه، رو به روى درِ پشتى آن و نزديك به ركن يمانى است. مستجار، جايگاه دعا و پناه بردن به خداوند از دوزخ است.

[٣]. كمال الدين: ص ٤٤٠ ح ١٠( با سند صحيح)، الغيبة، طوسى: ص ٣٦٤ ح ٣٣٠.