دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢١٣ - ٣/ ٤ بركتهاى ديگر

٦٠٣. الأمالى، صدوق‌- با سندش به نقل از سليمان بن مهران اعمش-: امام صادق عليه السلام، از پدرش امام باقر عليه السلام، از پدرش امام زين العابدين عليه السلام نقل كرد كه فرمود: «ما، امامان مسلمانان و حجّت‌هاى خداوند بر جهانيان، و سَروران مؤمنان و جلوداران سپيدپيشانى‌هاى دست و پا سفيد و سالار مؤمنان هستيم. ما موجب امنيت زمينيان هستيم، چنان كه ستارگان، سبب امنيت آسمانيان اند. خداوند به سبب ما، آسمان را نگاه داشته تا مبادا- جز به اذن او- بر زمين فرو افتد و با ما زمين را حفظ كرده تا اهل زمين را نلرزاند. باران را به سبب ما فرو مى‌فرستد و رحمت را در پرتو وجود ما مى‌پراكند و بركت‌هاى زمين را بيرون مى‌آورد. اگر كسى از ما در زمين نمى‌بود، زمين، اهل خود را فرو مى‌كشيد».

سپس فرمود: «و زمين از روزى كه خدا آدم را آفريد، از حجّت خدا در آن، آشكار و نمايان و يا در پس پرده و پنهان، خالى نمانده است و تا قيام قيامت هم از حجّت خدا در آن، خالى نمى‌ماند، كه اگر چنين نبود، خداوند، عبادت نمى‌شد».

به امام صادق عليه السلام گفتم: مردم چگونه از حجّت پنهانِ در پس پرده سود مى‌جويند؟

فرمود: «همان گونه كه از خورشيد، سود مى‌جويند، هنگامى كه ابر آن را مى‌پوشاند».[١]

٦٠٤. كمال الدين‌- با سندش به نقل از عبد العزيز بن مسلم، در بيان وصف امام-: امام رضا عليه السلام فرمود: «امام، رَواى خدا را روا و نارواى خدا را ناروا مى‌دارد و حدود خدا را برپا مى‌كند و از دين خدا دفاع مى‌نمايد و با حكمت و اندرز نيكو و حجّت و دلايل رسا، به راه پروردگارش فرا مى‌خواند.

امام، به سانِ خورشيد تابان است كه با نور خود، جهان را روشن مى‌كند و

[١]. الأمالى، صدوق: ص ٢٥٢ ح ٢٧٧، كمال الدين: ص ٢٠٧ ح ٢٢، روضة الواعظين: ص ٢٢٠، بحار الأنوار: ج ٢٣ ص ٥ ح ١٠.