دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٦ - الف - ازدواج، سنت مؤكد اسلامى

در اين باره سه ديدگاه مطرح شده است: ديدگاه كسانى كه به استناد شواهد و ادلّه، بر اين باورند كه امام مهدى عليه السلام ازدواج كرده است، گرچه ما از خصوصيات و كم و كيف آن اطّلاعى نداريم. در مقابل، گروهى ديگر با نقد ادلّه موافقان و تكيه بر شواهد و قرائنى، بر اين عقيده اند كه امام مهدى عليه السلام ازدواج نكرده است. گروهى نيز سكوت در اين مسئله را ترجيح مى‌دهند و هيچ كدام از ادلّه موافقان و مخالفان را براى اظهار نظر كافى نمى‌دانند.

اينك به بيان شواهد و ادلّه اين سه گروه پرداخته، در پايان، ديدگاه خود را بيان مى‌كنيم:

يك. نظريّه موافقان‌

گروهى از عالمان شيعه از قبيل: علّامه مجلسى،[١] محدّث نورى،[٢] شيخ على‌اكبر نهاوندى‌[٣] و سيّد محمّد صدر[٤] به صراحت يا ضمنى به استناد شواهد و قرائنى پذيرفته‌اند كه امام مهدى عليه السلام ازدواج كرده است، گر چه در چگونگى آن اختلاف نظر داشته يا وارد آن نشده‌اند. ادلّه و شواهد آنان، از اين قرار است:

الف- ازدواج، سنّت مؤكّد اسلامى‌

ازدواج، يك سنّت مؤكّد اسلامى است كه پيامبر صلى الله عليه و آله و پيشوايان دينى بر آن تأكيد فراوان كرده‌اند و امام مهدى عليه السلام نيز كه رسالت حفظ و حفاظت از سنّت‌هاى اسلامى‌

[١]. بحار الأنوار: ج ٥٣ ص ١٤٥.

[٢]. نجم الثاقب: ص ٤٠٣ و ٤٠٤.

[٣]. العبقرى الحسان: ج ٢ ص ١٣٤. ايشان نوشته است:« و بالجمله بعد از اعتقاد به زندگى و غيبت آن بزرگوار واستحباب تناكح و تناسل و منع از رهبانيت و عزوبت، لابد آن حضرت را عيال و اولاد مى‌باشد و كثرت آن به سبب طول- چنان كه عادت اقتضا مى‌كند- باعث اختيار بلدى خاصّ كه خالى از غير خواص است، گردد تا آن كه ذكر آن حضرت چنانچه مقتضاى غيبت است، مستور ماند و اولاد او هم به آسودگى خاطر زندگى كنند. پس گول اين شبهات را مخور و اين استبعاد و انكار وجود بلاد آن بزرگوار و اولاد او را افسانه شمر».

[٤]. تاريخ الغيبة الكبرى‌: ج ٢ ص ٦٤.