دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٠٣ - ٣/ ٣ خورشيد در پس ابر

خدا را بر پاى دارد، خواه آشكار و به‌نام، خواه بيمناك و گم‌نام، خالى نمى‌مانَد، تا حجّت‌هاى خدا و برهان‌هاى او، از بين نروند».[١]

٥٩٤. كمال الدين‌- با سندش به نقل از عبر الرحمان بن جُندَب-: شنيدم كه امام على عليه السلام در پايان كلامش به كميل بن زياد فرمود: «تو زمينت را از قيام كننده براى اتمام حجّت، خالى نمى‌گذارى؛ حجّتى كه يا آشكار است يا ترسان پنهان، تا مبادا حجّت‌ها و دلايل روشنت از ميان بروند».[٢]

٥٩٥. تفسير القمّى: امير مؤمنان عليه السلام در باره سخن خداى متعال: «تو بيم دهنده‌اى و براى هر قومى، هدايتگرى هست» فرمود: «زمين از امامى قيام كننده به حجّت خدا خالى نمى‌ماند؛ امامى آشكار و نمايان و يا بينماك و زيرستم، تا حجّت‌ها و نشانه‌هاى خدا از ميان نرود».[٣]

ر. ك: ج ١ ص ٢٣٧ (بخش يكم/ فصل يكم/ حجت، يا آشكار و به نام است و يا پنهان و گم نام).

٣/ ٣ خورشيد در پس ابر

٥٩٦. كمال الدين‌- با سندش به نقل از جابر بن عبد اللَّه انصارى-: چون خداوند عز و جل بر پيامبرش محمّد صلى الله عليه و آله، [آيه:] «اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! از خدا و رسول و اولوا الأمر خويش فرمان بريد» را نازل فرمود، گفتم: اى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله! ما خدا و رسول را شناخته‌ايم.

اولوا الأمرى كه خداوند، فرمانبرى از ايشان را در كنار فرمانبرى از شما آورده، كيان اند؟

پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «اى جابر! آنها پس از من، جانشينان من و امامان مسلمانان‌

[١]. كمال الدين: ص ٢٩٣ ح ٢، بحار الأنوار: ج ٢٣ ص ٤٨ ح ٩٢.

[٢]. كمال الدين: ص ٢٩٤ ح ٢، بحار الأنوار: ج ٢٣ ص ٤٩ ح ٩٣.

[٣]. تفسير القمّى: ج ١ ص ٣٥٩، بحار الأنوار: ج ٢٣ ص ٢٠ ح ١٦.