دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٢٠ - ٤ امان اهل زمين

مى‌دهد، به خاطر آنان، باران از آسمان فرو مى‌فرستد و بركات زمين را بيرون مى‌كشد. آنان، برگزيدگان و جانشينان من، و امام مسلمانان و اختيارداران مؤمنان اند.

اين حديث و احاديث مشابه آن، به روشنى بيانگر نقش انسان كامل در برخوردارى همه انسان‌ها، از انواع بركات و نعمت‌هاى الهى اند.

٤. امان اهل زمين‌

در احاديث فراوانى، تأكيد شده كه اهل بيت عليهم السلام امان اهل زمين اند، همان‌طور كه ستارگان، امان اهل آسمان اند، و اگر روزى، زمين از خاندان رسالت خالى شود، مردم هلاك خواهند شد. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مى‌فرمايد:

مَثَلُ أهلِ بيتى، كَمَثَلِ نُجومِ السّماء، فَهُم أمانٌ لِأهلِ الأرضِ كَما أنَّ النُّجومَ أمانٌ لَأهلِ السَّماءِ، فَإذا ذَهَبتِ النُّجومُ طويتِ السَّماءُ وَ إذا ذَهَبَ أهل بَيتى خَربت الأرض وَ هَلَك العِباد.[١]

اهل بيت من، همانند ستارگان آسمان اند. آنان براى اهل زمين، مايه امان اند، چنان كه ستارگان، مايه امان آسمانيان هستند. همان گونه كه وقتى ستارگان از بين مى‌روند، آسمان در هم پيچيده مى‌شود، هنگامى كه اهل بيت من از بين بروند، زمين، ويران و مردم نابود مى‌شوند.

از امام مهدى عليه السلام نيز روايت شده كه مى‌فرمايد:

وَإنّى لَأَمانٌ لِأَهلِ الأَرضِ كَما أنَّ النُّجومَ أمانٌ لِأَهلِ السَّماءِ.[٢]

من امان زمينيان هستم، همان گونه كه ستارگان، امان آسمانيان اند.

ظاهراً مقصود، اين است كه كيفر تكوينى برخى از جناياتى كه بشر روى زمين انجام مى‌دهد، عذاب استيصال (منقرض شدن اهل زمين) است؛ امّا زندگى انسان‌

[١]. كتاب المعتبر فى شرح المختصر: ج ١ ص ٢٣.

[٢]. ر. ك: ص ٢٠٢ ح ٥٩٧.