دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧٩ - ١ - ١ دو گونه بودن حضور امام

باورمندى به حضور غايبانه امام مهدى را فراهم مى‌آوردند.

١- ١. دو گونه بودن حضور امام‌

خاندان رسالت از آغازين روزهاى شكل‌گيرى امامت و حتّى اندكى پيش از آن، در كنار تبيين ضرورت وجود امام، دو گونه حضور او را در جامعه انسانى ترسيم و به صراحت بيان كردند كه امام حقيقى جامعه، گاه ظاهر و گاه غايب است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به عنوان نخستين مسئول نصب و معرّفى امامان، در جامه دعا مى‌فرمايد:

اللَّهُمَّ وَالِ مَن والى‌ خُلَفائى وَ أَئِمَّةَ امَّتى بَعدى ... وَ لا تُخلِ الأَرضَ مِن قائِمٍ مِنهُم بِحُجَّتِكَ، ظاهِراً أو خافِياً مَغموراً، لِئَلّا يَبطُلَ دينُكَ وَ حُجَّتُكَ وَ بُرهانُكَ وَ بَيِّناتُكَ.[١]

بار خدايا! هر كسى را كه جانشينان من و امامان امّتم پس از مرا دوست مى‌دارد، دوست بدار ... و زمين را از وجود شخصى از آنان كه حجّت تو را بر پاى دارد، خواه آشكار باشد، خواه پنهان و گم‌نام، تُهى مدار تا دين تو و حجّت و برهان و نشانه‌هايت، از بين نروند.

امام على عليه السلام با شناختى پيامبرگونه و با ايمان به استجابت دعاى او، با اطمينان كامل مى‌فرمايد:

اعلَموا أنَّ الأَرضَ لا تَخلو مِن حُجَّةٍ للَّهِ عز و جل، وَ لكِنَّ اللَّهَ سَيُعمى خَلقَهُ عَنها بِظُلمِهِم وَ جَورِهِم وَ إسرافِهِم عَلى‌ أنفُسِهِم.[٢]

بدانيد كه زمين از حجّت خداى عز و جل خالى نمى‌ماند؛ امّا خداوند عز و جل خلقش را به دليل ظلم و ستم و زياده‌روى‌شان بر خودشان، نسبت به او نابينا مى‌كند.

همچنين در جايى ديگر، خود دعاى پيامبر صلى الله عليه و آله را در قالبى مشابه تكرار مى‌كند[٣] و

[١]. ر. ك: ج ١ ص ٢٣٦ ح ٥٣.

[٢]. ر. ك: ج ١ ص ٢٣٦ ح ٥٤.

[٣]. ر. ك: ج ١ ص ٢٣٨ ح ٥٥.