دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٣ - ٦/ ٢ خصوصيتى از ذو القرنين

خاطر نبوّتى كه براى وى تقدير كرده است و يا كتابى كه بر وى فرو فرستد و يا شريعتى كه به واسطه آن شريعت‌هاى انبياى پيشين را نَسخ كند و يا امامتى كه بر بندگانش اقتدا به آن لازم باشد و يا طاعتى كه انجام دادن آن بر وى واجب باشد (چرا كه خضر، پيامبر و يا امام نبوده است)؛ بلكه چون در علم خداوند، گذشته بود كه عمر قائم عليه السلام در دوران غيبتش طولانى خواهد شد، تا جايى كه بندگانش آن را به واسطه طولانى بودنش انكار مى‌كنند.

عمر بنده صالح خود را طولانى كرد تا از طول عمر او، به طول عمر قائم عليه السلام استدلال شود و حجّت معاندان را باطل نمايد، تا از آن پس، بر مردمان، حجّتى بر خلاف [حجّت‌] خدا نباشد».[١]

ر. ك: ص ١٦٩ (جارى شدن سنّت‌هاى پيامبران در باره او)

و ج ٢ ص ٣٨١ (ويژگى نوح (ع) در امام (ع))

و ج ٩ ص ١٣٧ ح ١٦٩٧.

نكته‌

تشبيه امام عصر عليه السلام به برخى از پيامبران و اين كه آن امام ويژگى‌هاى آنان را داراست، در اين مصادر نيز بيان شده است.[٢]

٦/ ٢ خصوصيتى از ذو القرنين‌

٤٨٥. كمال الدين‌- به نقل از جابر بن عبد اللَّه انصارى-: شنيدم كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مى‌فرمايد: «ذو القرنين بنده‌اى صالح بود كه خداى عز و جل او را حجّت بر بندگانش قرار داد و او قومش را به‌

[١]. الغيبة، طوسى: ص ١٦٧ ح ١٢٩، كمال الدين: ص ٣٥٢ ح ٥٠، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ٢١٩ ح ٩.

[٢]. ر. ك: الكافى: ج ١ ص ٥٢٨ ح ٣، الغيبة، طوسى: ص ١٤٦ وص ١٦٣ ح ١٢٥، كمال الدين: ص ٢٨ و ١٥٢ ح ١٣ و ١٤ وص ٣٤٠ ح ١٨ وص ٣١٦ ح ١ وص ٣٥٠ ح ٤٦ وص ٣٢٩ ح ١٢، دلائل الإمامة: ص ٥٣٢ ح ٥١١، الغيبة، نعمانى: ص ١٦٤ ح ٥ وص ٢٨٠ ح ٦٧ وص ٢٢٨ ح ٨ وص ١٦٣ ح ٣، تفسير العيّاشى: ج ١ ص ٢٤٥ ح ١٤٧، الاختصاص: ص ٢٥٦، كفاية الأثر: ص ٤٣، الصراط المستقيم: ج ٢ ص ١١٨ و ١٢٩، منتخب الأنوار المضيئة: ص ١٨٩.