دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٠٣ - ١/ ٢ خبر دادن امام على(ع) از غيبت امام مهدىعليه السلام

پيروى كند، نجات مى‌يابد و هر كس نافرمانى نمايد، هلاك مى‌شود. خدارا، خدارا، اى بندگان خدا! به سراغ او برويد، اگر چه از لابه لاى يخ و برف باشد؛ چرا كه او خليفه خداى عز و جل و خليفه من است».[١]

ر. ك: ج ٢ ص ٥٦ ح ٢١٢

و ج ٨ ص ٩٣ (قيام پس از نا اميدى مردم از قيام).

١/ ٢ خبر دادن امام على (ع) از غيبت امام مهدى‌عليه السلام‌

٥٠٥. كمال الدين‌- با سندش به نقل از اصبغ بن نباته-: بر امير مؤمنان، على بن ابى‌طالب عليه السلام، وارد شدم. او را ديدم كه در فكر فرو رفته و آرام بر زمين مى‌كوبد.

گفتم: اى امير مؤمنان! چرا شما را انديشناك مى‌بينم و بر زمين مى‌كوبى؟ آيا علاقه‌اى به آن دارى؟

فرمود: «نه، به خدا سوگند، تا كنون يك روز هم به زمين و دنيا رغبتى نورزيده‌ام؛ امّا در انديشه مولودى از نسل خودم هستم كه يازدهمين فرزند من است. او همان‌

[١]. عيون أخبار الرضا عليه السلام: ج ٢ ص ٥٩ ح ٢٣٠، كفاية الأثر: ص ١٠٦، دلائل الإمامة: ص ٤٥٢ ح ٤٢٨، الصراط المستقيم: ج ٢ ص ١١٦( با عبارت مشابه)، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ٦٥ ح ٢.