دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٩٥ - ٣/ ٢ نعمت نهان و هدايت پنهان
٥٨٦. كفاية الأثر- با سندش به نقل از عبد اللَّه حسين، از پدرش حسن-: امام حسن عليه السلام فرمود: «پيامبر خدا صلى الله عليه و آله روزى سخنرانى نمود و پس از حمد و ثناى الهى فرمود: «اى مردم! گويى من فرا خوانده شدهام و به زودى، دعوت حق را اجابت مىكنم. من ميان شما دو چيز گرانبها بر جاى مىنهم: كتاب خدا و خاندانم، اهل بيتم. تا هر گاه كه به آن دو چنگ در زنيد، گمراه نمىشويد. از آنان فرا گيريد، نه آن كه به آنان ياد دهيد؛ چرا كه آنان از شما داناترند. زمين از ايشان خالى نمىماند، كه اگر خالى بماند، اهل خود را مىبلعد».[١]
ر. ك: ج ١ ص ٢١٥ ح ١٦ و ص ٢١٧ ح ٢٤
و ج ٣ ص ٢١١ ح ٦٠٢.
٣/ ٢ نعمت نهان و هدايت پنهان
٥٨٧. الكافى- با سندش به نقل از ابو خالد كابلى-: از امام باقر عليه السلام در باره اين سخن خداوند عز و جل: «پس به خدا و پيامبر او و نورى كه فرو فرستاديم، ايمان آوريد» پرسيدم.
فرمود: «اى ابو خالد! به خدا سوگند، اين نور، امامانِ از خاندان محمّد هستند تا روز رستاخيز. به خدا سوگند، آنان، همان نور خدايند كه فرو فرستاد. به خدا سوگند، آنان، همان نور خدا در آسمانها و در زمين اند. اى ابو خالد! به خدا سوگند، نور امام در دلهاى مؤمنان، تابناكتر از نور خورشيدِ تابان در روز است. به خدا سوگند، آنان، دلهاى مؤمنان را روشن مىكنند».[٢]
[١]. كفاية الأثر: ص ١٦٢، بحار الأنوار: ج ٣٦ ص ٣٣٨ ح ٢٠١.
[٢]. الكافى: ج ١ ص ١٩٥ ح ٤( با سند معتبر) و ص ١٩٤ ح ١، تفسير القمّى: ج ٢ ص ٣٧١( با سند معتبر)، مختصر بصائر الدرجات: ص ٩٦( با اسناد سه گانه معتبر)، تأويل الآيات الظاهرة: ج ٢ ص ٦٩٦ ح ٢، بحار الأنوار: ج ٢٣ ص ٣٠٨ ح ٥.