درخواست‌هاى شيعيان بود، به دست عثمان بن سعيد و فرزندش (ابو جعفر محمّد بن عثمان) به شيعيان و خواصّ پدرش امام عسكرى عليه السلام مى‌رسيد. خطّ توقيع‌ها، همان خطّ توقيعاتى بود كه در روزگار حيات امام حسن [عسكرى‌] عليه السلام بيرون مى‌آمد، و شيعيان همواره عدالت عثمان بن سعيد را قبول داشتند، تا آن كه در گذشت- خدايش رحمت كند و از او خشنود باشد- و فرزندش، ابو جعفر، او را غسل داد و كارهاى او را عهده‌دار شد و همه كارها به دست او سپرده شد و شيعيان بر عدالت و مورد اعتماد و امين بودن او اتّفاق دارند؛ زيرا در همان روزگارِ پدرش عثمان- كه خدا رحمتش كند- به امانتدارى و عدالت او تصريح داشتند و كارها را در روزگار حيات امام حسن عليه السلام و پس از وفات ايشان، به او ارجاع داده بودند.[١]

٦١٣. رجال الكشّى: برخى افراد مورد اعتماد در نيشابور حكايت كردند كه توقيعى از سوى امام عسكرى عليه السلام به اسحاق بن اسماعيل‌[٢] رسيد كه: «اى اسحاق بن اسماعيل! ... از شهر بيرون نرو تا عَمرى را ببينى- كه خدا به خاطر خشنودى‌ام از وى، از او خشنود باشد- و بر او سلام بده و او را بشناس و او تو را بشناسد، كه وى پاك و امين و عفيف و به ما نزديك و نزد ما عزيز است. پس هر چه براى ما از هر كجا مى‌آورند، تا پايان عمرش، به او برسانيد تا او به ما برساند و خدا را فراوان مى‌ستاييم. اى اسحاق! خداوند، ما و شما را با پرده پوشش خود، بپوشاند و همه امورت را به دست خود گيرد! سلام و رحمت و بركات خدا بر تو و همه دوستدارانم و درود و سلام فراوان خدا بر سَرورمان محمّد، پيامبر خدا، و خاندان او باد!».[٣]

[١]. الغيبة، طوسى: ص ٣٥٦، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ٣٤٦.

[٢]. اسحاق بن اسماعيل نيشابورى: ثقه، از اصحاب امام عسكرى عليه السلام و از كسانى است كه از سوى سفيران امام، براى آنها توقيع رسيده است. اين توقيع، بر مدح وى دلالت دارد( ر. ك: رجال الطوسى: ص ٣٩٧ ش ٥٨٢٢ و رجال ابن داوود: ص ٤٨ ش ١٦٠، مستدركات علم رجال الحديث: ج ١ ص ٥٥٠ ش ٢٠٠٢).

[٣]. رجال الكشّى: ج ٢ ص ٨٤٤ و ٨٤٧ ش ١٠٨٨، تحف العقول: ص ٤٨٤، بحار الأنوار: ج ٥٠ ص ٣٢٣ ح ١٥.