دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٦٥ - وفات

بزند، به ابو جعفر و نيز به حجّت- كه درودهاى خدا بر او باد- طعنه زده است.[١]

٦٣٤. الغيبة، طوسى- با سندش به نقل از ابو على محمّد بن همام-: ابو جعفر محمّد بن عثمان عَمرى- كه خدا روحش را پاك بدارد- پيش از مرگش، ما سرشناسان و بزرگان شيعه را گرد آورد و به ما گفت: اگر مرگ من فرا رسيد، كار، با ابو القاسم حسين بن روح نوبختى است كه من فرمان يافته‌ام او را پس از خودم به جايم بگذارم. پس به او مراجعه و در كارهايتان به او تكيه كنيد.[٢]

٦٣٥. كمال الدين‌- به نقل از محمّد بن على بن متّيل، از عمويش جعفر بن محمّد بن متّيل-:

هنگامى كه وفات ابو جعفر محمّد بن عثمان عَمرى روغن‌فروش فرا رسيد، من بالاى سرش بودم و از او چيزهايى مى‌پرسيدم و با او گفتگو مى‌كردم. ابو القاسم حسين بن روح نيز حاضر بود. ابو جعفر به سويم توجّه كرد و به من گفت: من فرمان يافته‌ام كه به ابو القاسم، حسين بن روح، وصيّت كنم.

من از بالاى سرش برخاستم و دست ابو القاسم را گرفتم و او را به جاى خود نشاندم و خود در پايين پاهايش نشستم.[٣]

٦٣٦. الغيبة، طوسى- با سندش به نقل از احمد بن ابراهيم و ابو جعفر عبد اللَّه بن ابراهيم و گروهى از افراد خاندان نوبختى-: هنگامى كه ابو جعفر عَمرى بيمارى‌اش شدّت گرفت، گروهى از سرشناسان شيعه نزد او گرد آمدند كه از جمله آنها ابو على بن همّام، ابو عبد اللَّه بن محمّد كاتب، ابو عبد اللَّه باقَطانى، ابو سهل اسماعيل بن على نوبختى، ابو عبد اللَّه بن وَجِناء و ديگر بزرگان و سرشناسان شيعه بودند. ايشان بر ابوجعفر وارد شدند و به او گفتند: اگر پيشامدى رخ دهد، چه كسى جاى تو خواهد بود؟

[١]. الغيبة، طوسى: ص ٣٦٩ ح ٣٣٧( با سند صحيح)، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ٣٥٤.

[٢]. الغيبة، طوسى: ص ٣٧١ ح ٣٤١( با سند صحيح)، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ٣٥٤ ح ٦.

[٣]. كمال الدين: ص ٥٠٣ ح ٣٣، الغيبة، طوسى: ص ٣٧٠ ح ٣٣٩، الخرائج و الجرائح: ج ٣ ص ١١٢٠ ح ٣٧، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ٣٥٤ ح ٥.