دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٩٣ - ٣/ ١ بقاى نظام جهان

٥٨٤. كمال الدين‌- با سندش به نقل از زرارة بن اعين، در آخر گفتارى در باره امام حسين عليه السلام-: امام صادق عليه السلام فرمود: «اگر وجود حجّت‌هاى خداوند در روى زمين نبود، زمين آنچه را درون آن است، مى‌لرزانْد و آنچه را روى آن است، فرو مى‌افكنْد. زمين، لحظه‌اى از حجّت، خالى نمى‌شود».[١]

٥٨٥. الغيبة، نعمانى- با سندش به نقل از مفضّل بن عمر-: امام صادق عليه السلام فرمود: «يك حديث را خوب بفهمى، بهتر از ده تاست كه فقط روايت كنى. هر حقّى، حقيقتى دارد و هر نكته درستى، نورى».

سپس فرمود: «به خدا سوگند، ما كسى از شيعيانمان را فقيه نمى‌شمريم، جز آن كه چون به اشاره و كنايه با او سخن گفته شود، بفهمد. امير مؤمنان عليه السلام بر بالاى منبر كوفه فرمود: پس از اين، فتنه‌هايى كور و تاريك و سياه خواهد بود كه جز خفته، از آن نمى‌رهد. پرسيدند: اى امير مؤمنان! خفته كيست؟ فرمود: آن كه مردم را مى‌شناسد و مردم، او را نمى‌شناسند. بدانيد كه زمين از حجّت خداى عز و جل خالى نمى‌ماند؛ امّا خداوند عز و جل خلقش را به دليل ظلم و ستم و زياده‌روى‌شان بر خودشان، نسبت به او نابينا مى‌كند و اگر زمين لحظه‌اى از حجّت خدا خالى بماند، اهلش را فرو مى‌برد. البتّه حجّت، مردم را مى‌شناسد و مردم، او را نمى‌شناسند، همان گونه كه يوسف عليه السلام مردم را مى‌شناخت و آنان او را نمى‌شناختند». سپس [آيه:] «دريغا بر بندگان! هيچ فرستاده‌اى برايشان نمى‌آمد، جز آن كه او را مسخره مى‌كردند» را تلاوت نمود.[٢]

[١]. كمال الدين: ص ٢٠٢ ح ٤، بحار الأنوار: ج ٢٣ ص ٣٤ ح ٥٧.

[٢]. الغيبة، نعمانى: ص ١٤١ ح ٢، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ١١٢ ح ٨.