صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٣٧ - تفاوت انگيزه ارتش ايران و عراق براى جنگ
داريم كار مىكنيم؟! صدام حسين به خدا چه كار دارد؟ ميشل عَفْلَق به خدا چه كار دارد؟ حزب بعث، حزبى است كه به خدا كار ندارد، مأنوس به خدا نيست اين. پس شما داريد در غير راه خدا خون خودتان را مىدهيد. انگيزه شما چى است؟ انگيزه قدرتهايى كه ما داريم، انگيزه اين است كه ما براى خدا جنگ مىكنيم. خدا به ما همه چيز داده. ما از او هستيم و به او هم تحويل مىدهيم. اين انگيزه لشكر اسلام است. در صدر اسلام هم همين انگيزه بوده. الآن هم همين انگيزه است. شما انگيزهتان چيست؟ شما براى خدا با اسلام مخالفت مىكنيد؟! براى خدا با قرآن مخالفت مىكنيد يا براى صدام حسين؟ اگر براى خداست كه راهى نداريد شما. راهى نداريد كه بگوييد براى خداست. پس براى صدام حسين است. انگيزهتان هم اين است كه اسلام قدرت پيدا بكند؟! خوب اينجا اسلام است، قدرت هم دارد. خود ملت عراق كه با صدام حسين موافق نيست، مخالف است. تمام تودههاى اسلامى مخالفند. براى اينكه، صدام حسين، هم مسلكش الحادى است و هم خودش ملحد است. پس انگيزه، آن انگيزهاى كه در ارتش و در قواى مسلحه ما و پاسدارها و همه نيروهايى كه هست، نيروى دريايى، نيروى زمينى، نيروى هوايى و ساير نيروهايى كه در ايران هستند، انگيزه آنها يكى است، و آنكه ما براى خدا داريم كار مىكنيم. مملكت، مملكت اسلامى است. طاغوت را از بين بردند و اسلام به جاى طاغوت نشسته، و ما براى اينكه اسلام را پياده كنيم، و طاغوت را هم همه ريشههايش را بكَنيم، براى اين انگيزه داريم جنگ مىكنيم. اما شما، ارتش عراق براى چه انگيزهاى خون خودشان را مىدهند؟ خون خودشان را كه دادند چه تحويلشان مىدهند آنها؟ آنها چه مىدهند به شما وقتى خون خودتان را داديد؟ اينجا مىگويند كه ما وقتى خون خودمان را داديم خدا در بهشت ما را مقامات عاليه از اينجا بهتر مىدهد.
شما براى چى؟
برگرديد به اسلام اى ارتش عراق! اى قواى مسلحه عراق برگرديد به اسلام تا وقت نگذشته! آن روزى كه وقت گذشت ديگر نمىتوانيد برگرديد. الآن كه وقت باقى است توبه كنيد. همان طورى كه از برادران شما بسيارى توبه كردند و آمدند اينجا و جزء لشكر