صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٧٤ - الهى يا طاغوتى بودن انسان

مستقيم يك سرش اينجاست و يك سرش به آن طرف عالَم؛ به مبدأ نور: صِراطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ‌، [١] به آمدن تعليمات انبيا. انعام كرده خدا بر ما كه ما را هدايت كند به اين راهى كه راه اللَّه است و موجب اين مى‌شود كه تمام عالَم به سعادت برسند و با آرامش و با تربيت صحيح، در اين عالَم زندگى كنند و تمام جهاتى كه در اين عالَم هست برگردانند به همان جهت توحيدى الهى و ساير حركتها، چه حركتهاى قلبى باشد و چه حركتهاى خيالى باشد و چه حركتهاى جوارحى باشد، بر خلاف اين مسير كه باشد، همه طاغوتى است. همين دو راه بيشتر نيست: يا طاغوت و يا اللَّه.

شما معلّمين و شما دانشجويان از همين راهى كه انبيا تعيين كرده‌اند، راه را طى كنيد.

همين راه خداست؛ همين راهى كه انبيا و اولياى خدا پيش پاى بشر گذاشتند، اين راه خداست و ما همه بايد از همين راه حركت كنيم. كسانى كه دعوت بر غير اين راه بكنند طاغوتند و كسانى كه مردم را بر خلاف مسير طبيعى خودشان و مسيرى كه فطرت آنها متوجه به اوست راهنمايى كنند، ضلالت است. من اميدوارم كه معلّمين در هر جا هستند، خواهران و برادران معلّم، خواهران و برادران دانشجو، خواهران و برادران عالِم، خودشان را دانشجو بدانند و معلّم. معلّم آنها را به راه راست هدايت انبيا دعوت كند و آنها هم به راه راست هدايت انبيا سفر كنند.

و السلام عليكم و رحمة اللَّه و بركاته.

[١] سوره فاتحة الكتاب، آيه ٧.