برگردند به اسلاميت، و از تركيّت برگردند به اسلاميت، حل مى‌شود مسائل و اگر آنها نكنند، اين مشكل هست تا وقتى ساير كشورها مثل ايران بشوند. ايران با مشت، اين مشكل را حل كرد و بايد همه كشورها با مشت خودشان اين مشكل را رفع كنند.

ما نبايد بنشينيم كه حكومتهاى ما كارى براى ما انجام بدهند. حكومتهاى ما براى خودشان هستند. اين حكومتهايى كه در بلاد مسلمين هست، اينها به اسلام هيچ كارى ندارند. اگر يك دفعه اسلام بگويند، براى اين است كه شما را بازى بدهند. اسلام صدّام هم مثل اسلام محمد رضا خان است. اسلام آن مصرى هم؛ سادات هم، مثل اسلام صدّام است. اين يك اسلامى است كه در لفظ گفته مى‌شود، لكن پايگاه درست مى‌كند و مى‌گويد ما همراه هم مى‌شويم، برويم ايران را از بين ببريم. ايران يعنى چه؟ يعنى، يك مملكت اسلامى. با كافر هم عهد مى‌شود براى كوبيدن مسلمين. اين فرم اسلام آقاى سادات! اسلامش اين فرم است. آقاى صدّام هم اسلامش اين فرم است كه مى‌گويد:

اسلام. مى‌گويد: مسلم. مى‌گويد چه، مى‌گويد: ما با ملت ايران [...]، در بعضى از نطقهايش گفته كه با ملت ايران ما كارى نداريم، ما همراه هستيم، با حكومت ايران هم همراهيم. اما روزى نمى‌شود، الّا اينكه سرحدّات اين ملت را، سرحدّات اين مملكت را با آتش و توپهاى كذا مورد تجاوز قرار مى‌دهد. اين يك فرم اسلامى است؛ اسلام وارداتى از امريكا و وارداتى از شوروى!

ما تا به اسلام برنگرديم؛ اسلام رسول اللَّه، تا به اسلام رسول اللَّه برنگرديم، مشكلاتمان سر جاى خودش هست، نه مى‌توانيم قضيه فلسطين را حلش كنيم و نه افغانستان را و نه ساير جاها را. ملتها بايد برگردند به صدر اسلام. اگر حكومتها هم با ملت‌ها برگشتند كه اشكالى نيست و اگر برنگشتند، ملتها بايد حساب خودشان را از حكومتها جدا كنند و با حكومتها آن كنند كه ملت ايران با حكومت خودش كرد تا مشكلات حل بشود، و الّا هى ما روز قدس بگيريم، فرياد بزنيم، هى آقايان اجتماع كنند و حرف بزنند، فرياد و حرف جلوى آنها را نمى‌گيرد. بلى، گاهى مى‌گيرد، منتها ما حرف هم نمى‌زنيم.