صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٧٤ - اقتدار و شكست ناپذيرى دولتها در همگامى با ملتها

كه بيا حمله كن به مسلمين. ما چطور مى‌توانيم امثال سادات‌ [١] را كه پايگاه درست مى‌كند و دعوت مى‌كند از امريكا كه هجوم كند به ايران و به مملكت اسلامى، چطور ما مى‌توانيم اين را مُسلم بدانيم؟ و چطور مى‌توانيم ما عراق را، دولت عراق را مسلم بدانيم، در صورتى كه اسلحه مى‌فرستد به ايران، و دائماً ايران را مورد هجوم قرار مى‌دهد، و براى امريكا كار مى‌كند؟

من گمانم اين است كه امريكا، شوروى را هم بازى داده. شوروى الآن به عراق كمك مى‌كند، در صورتى كه عراق امريكايى است، نه شوروى. كمكها را از او مى‌گيرد كه به ايران صدمه وارد كند و راه را براى امريكا باز كند، نه اينكه بخواهد راه را براى شوروى باز كند. امريكا بازى داده اين شوروى را. آنها اسلحه مى‌دهند كه براى امريكا كار كنند.

آنها خيال مى‌كنند اين اسلحه را كه مى‌دهند به نفع شوروى است، و حال آنكه نيست به نفع شوروى. در هر صورت، مسلمين اگر با هم اتفاق پيدا بكنند و وحدت كلمه پيدا بكنند، نه قضيه قدس پيش مى‌آيد و نه قضاياى افغانستان پيش مى‌آيد و نه قضايايى كه براى مسلمين در جاهاى ديگر پيش مى‌آمد و پيش مى‌آيد، پيش مى‌آيد.

اقتدار و شكست ناپذيرى دولتها در همگامى با ملتها

بايد تا كى ملتهاى مسلم در غفلت باشند؟ چرا اين ملتها در مقابل اين ابرقدرتها قيام نمى‌كنند؟ ايران قيام كرد. الآن هم بيش از دو سال است- يا دو سال است- كه مى‌گذرد بر امر و تمام قدرتها هم مخالفت كردند. مع ذلك، ايران سر جاى خودش هست و ايستاده است و ابداً اعتنا به اين هياهو نمى‌كند و همه كارهايى هم كه آنها كردند فلج كرده؛ خوب همين كودتايى‌ [٢] كه تمام اين دولتهاى اطراف و آن دولتهاى بزرگ دست در آن داشتند و لكن نتوانستند كارى بكنند. چرا؟ براى اينكه مسأله، مسئله ملت است. اگر دولتِ شاه بود، كودتا مى‌خواستند بكنند فوراً مى‌شد؛ امريكا مى‌خواست كودتا بكند فوراً مى‌شد.

[١] محمد انور سادات، رئيس جمهور مصر

[٢] كودتاى نافرجام «نوژه».