اين نيست. مسأله اين است كه اگر سياستمدارانى باشند كه همان معنايى را كه مسلمين مى‌خواهند و لو در همين يك بعدش، و لو در همين بعد دنيايى‌اش. آنها طورى سياست را انجام بدهند كه ما استقلالمان و آزاديمان محفوظ بماند، و ما به طرف شرق يا به طرف غرب كشيده نشويم، البته آنها بكنند، هيچ مانعى ندارد و علما هم مى‌روند.

تى ديدند كه اينها هستند، مى‌روند مشغول كارهاى خودشان مى‌شوند كه آن هم سياست است منتها سياست روحانى. اما وقتى كه ما ببينيم كه اين طور نيست كه تمام اين پستها را و تمام اين قدرتها را اينها اگر دستشان بيايد صرف مى‌كنند در اينكه جامعه ما را به جامعه مستقل و آزاد بكشند، ناچاريم ما كه اشخاصى كه متعهد هستند و ما را نمى‌كشانند به اين طرف و آن طرف، دخالت بدهيم در امور، نظارت بدهيم در امور. و همه ما و همه شما و همه نسلهاى آتيه، آنها بايد چشم و گوششان را باز كنند كه دوباره هى شيطانها نيايند تزريق كنند كه آقا، علما را چه به سياست. علما را چه به دخالت در امور مملكتى. اين يك نقشه شيطانى است كه الآن هم مشغول پياده كردن آن هستند و مشغول تبليغاتش هستند و بناءً عليه بر شما ائمه جمعه و جماعت و بر همه ائمه جمعه‌ها و جماعتها در همه قُطرهاى‌ [١] اسلامى، در همه ممالك اسلامى اين مطلب لازم است بلكه فرض است كه مردم را بيدار كنيد و به مردم بفهمانيد اين معنا را كه اين نغمه‌اى كه در همه ممالك اسلامى بلند است كه علما نبايد دخالت در سياست بكنند، اين يك نقشه‌اى است مالِ ابرقدرتها. مجرى‌اش اينها هستند كه در داخل كشورها هستند. به حرف اينها گوش ندهيد. و بخوانيد به گوش ملت كه ملت بفهمد اين معنا را كه اين نغمه، نغمه‌اى است كه مى‌خواهند علما را از سياست كنار بزنند، و آن بكنند كه در زمانهاى سابق بر ما گذشته است. بيدار باشيم و همه توجه به اين معنا داشته باشيم. و نسلهاى آينده هم توجه به اين معنا داشته باشند كه راهشان را يك وقت، اين راهى كه الآن مسلمين خودشان اين راه را پيدا كرده‌اند، اين راه را گم نكنند آنها.

[١] نواحى، سرزمين‌ها.