صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٤٠ - ادعاهاى واهى صدام در توجيه تجاوز به ايران
جدا كند. كسانى كه اين معنا را مىگويند و اين معنا را تعقيب مىكنند، اينها همان مأمورينى هستند كه مقاصد پليد اجنبيها را كه مسلمين را مىخواهند از هم مفترق كنند اجرا مىكنند.
ادعاهاى واهى صدام در توجيه تجاوز به ايران
مسلمين بايد يدِ واحده بر ماسِوايشان باشند. وَ لا تَنازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَ تَذْهَبَ رِيحُكُمْ [١] قرآن شريف دستور داده است كه اگر يك طايفهاى از مسلمين بر طايفه ديگر بغى كردند و تعدى كردند، بر همه مسلمين واجب است كه بر ضد او قيام كنند؛ فضلًا، از اينكه غير مسلم بَغى كند بر مسلم. [٢] اگر يك طايفهاى از كفار هجوم بياورند به مملكت اسلامى، تكليف همه مسلمين است كه به او هجوم بياورند و او را از صفحه روزگار نابود كنند. چه شده است كه مسلمين در اين امرى كه همه مىدانند، تمام كسانى كه اطلاع دارند از منطقه، مىدانند كه دولت جابر صدام و بعث ناگهان بدون هيچ مقدمه حمله كرده است به ايران از طرف دريا و از طرف هوا، از طرف زمين و بدون اينكه دولت متوجه بشود بعضى از بلاد ايران را غصب كرده است و بعضى از سرزمينها. آن روزى كه مطلع شد ايران، جلويش را گرفت و بحمد اللَّه به قدرى صدمه بر او وارد كرده است و بر جنود او وارد كرده است كه برگرداندن به اصل اول محتاج به سالهاى طولانى است. و اين هجوم ناجوانمردانه، كشور عراق را به تباهى كشانده و مىكشاند و سرمايههايى كه بايد صرف بشود در راه ترويج اسلام، اينها را صرف كردهاند در راه جنگ. ما بادى [٣] به جنگ
[١] سوره انفال، آيه ٤٦: «و هر گز راه اختلاف و تنازع نپوييد كه در اثر تفرقه ترسو و ضعيف شده، قدرت و عظمت شما نابود خواهد شد»
[٢] اشاره است به آيه ٩ سوره حجرات: «وَ إِنْ طائِفَتانِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُما فَإِنْ بَغَتْ إِحْداهُما عَلَى الْأُخْرى فَقاتِلُوا الَّتِي تَبْغِي حَتَّى تَفِيءَ إِلى أَمْرِ اللَّهِ فَإِنْ فاءَتْ فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُما بِالْعَدْلِ وَ أَقْسِطُوا إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ» و اگر دو طايفه از اهل ايمان به قتال و دشمنى برخيزند، شما مؤمنان در ميان آنها صلح برقرار كنيد و اگر يك قوم بر ديگرى ظلم كرد با آن طايفه ظالم قتال كنيد تا به فرمان خدا بازآيد (و ترك ستم كند). پس هرگاه به حكم حق برگشت با حفظ عدالت ميان آنها صلح دهيد و هميشه عدالت كنيد كه خدا بسيار اهل عدل و داد را دوست مىدارد
[٣] بادى: آغازگر، شروعكننده.