مى‌دهند و مى‌گويند ما مسلمان و چه و چه هستيم، به اين اكتفا نشود؛ سوابق اين ديده بشود كه اين چطور آدمى بوده است؛ چكاره بوده است؛ در دانشگاه كه بوده چه مى‌كرده، چه درس مى‌داده؛ چه جور برخورد مى‌كرده با جوانها و چه توطئه‌ها داشته يا نداشته. اين مسائل خيلى بايد بررسى بشود كه دانشگاه وقتى باز مى‌شود، يك دانشگاهى باشد كه حالا صد در صد نشد، [طورى‌] باشد كه اشخاصش اشخاص صحيح باشند و بعد هم كه باز مى‌شود، يك بازرسيهايى لازم است به اينكه در همه جا حاضر باشند؛ براى اينكه معلمين با دانشجوها چه جور برخورد دارند و غير برنامه درسى‌شان چه حرفها آنجا هست؛ چه چيزها آنجا مطرح مى‌كنند. اگر ديدند چيزهايى انحرافى است، اطلاع بدهند. و يك سازمانى باشد براى اينكه اگر هر يك از معلمين يك همچو كارى بخواهند بكنند، [بررسى‌] بشود. اگر- مثلًا- گروهها بخواهند در دانشگاه باز اين بساط را درست كنند، حاضر باشند يك اشخاصى براى اينكه مانع از اين امور بشوند. شما هر چه اصلاح بكنيد، وقتى افراد غير صالح آمدند اصلاحات را به هم مى‌زنند. اصلاحات در يك محيطى كه افراد غير سالم نباشند [...] گروههايى نمى‌خواهند درس بخوانند؛ اصلًا مى‌خواهند به هم بزنند. يك اشخاصى هستند كه واقعاً مطلع بر مسائل نيستند؛ درست ملتفت به مصالح و مفاسد نيستند، اينها را وقتى آوردند براى تعليم و تربيت مى‌شود تربيت كرد. اما يك گروههايى هستند كه اصلًا مصالحشان اينها نيست؛ مصالحشان اين است كه دانشگاه را به يك صورتى در آورند كه هم آنهايى كه دانشجو هستند درست [كسب‌] دانش نكنند و وارد بشوند در يك گروههاى انحرافى و به هم بزنند اوضاع را.

ضرورت تربيت اخلاقى در محيطهاى آموزشى‌

عمده اين است كه دانشگاه طورى بشود كه افرادش، خصوصاً معلمينش يك معلمينى باشند كه متعهد باشند و آن وقت هم در سر كلاسها آن مقدارى كه صلاح است اشخاصى، معلمينى، باشند كه براى آنها صحبتهاى اخلاقى بكنند؛ صحبتهاى اسلامى بكنند كه اين جوان از حالا پرورش پيدا بكند. اين بيشتر در دبيرستانها بايد بشود؛ پرورش‌