صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٧٤ - عبادى- سياسى بودن دين اسلام

سخنرانى [در جمع سفراى كشورهاى اسلامى (وظيفه دولتها در قبال تجاوز عراق)]

زمان: ٢٨ مهر ١٣٥٩/ ١٠ ذى الحجه ١٤٠٠

مكان: تهران، حسينيه جماران‌

موضوع: وظيفه دولتهاى اسلامى در قبال حمله صدام به كشور اسلامى ايران‌

مناسبت: عيد سعيد قربان‌

حضار: سفراى كشورهاى اسلامى‌

بسم اللَّه الرحمن الرحيم‌

عبادى- سياسى بودن دين اسلام‌

ما در روزى مجتمع هستيم در اين محل حقير كه انبوه مسلمين از سراسر كشورهاى اسلامى در مكه معظمه مجتمع هستند، اين اجتماع دينى- سياسى. اسلام يك دين عبادى- سياسى است كه در امور سياسى‌اش عبادت منضم است و در امور عبادى‌اش سياست. اين مجتمعاتى كه اسلام براى مسلمين به طور سهولت تهيه فرموده است، در سال يك دفعه فريضه فرموده است بر كسانى كه استطاعت دارند كه مجتمع بشوند در مكه معظمه و در مواقف شريفه. و براى همه مسلمين مستحب است كه مستطيع هم كه نباشند اين عبادت الهى را به جا بياورند. و نكته مهم اين اجتماعات اين است كه مسلمين با هم در يك محيط دور از تشريفات- يك محيطى كه همه آن جهات شخصيتها را ريخته و با يك كفن و با دو ثوبه‌ [١] مختصر- در اين مواقف حاضر شوند و مهم اين است كه آن چيزهايى كه در بلاد مسلمين در طول سال، گذشته است به اطلاع هم برسانند و براى رفع اشكالات مسلمين فكر بكنند. و اجتماع بزرگ ميليونى اسلامى در حجاز براى همين نكته است، در عين حالى كه عبادت است. و مع الأسف، ما مسلمانها كه از اسلام دور افتاده‌ايم و از حقايق اسلامى منزوى شده‌ايم در اين فكر ابداً نيستيم كه، اولًا كسانى كه مى‌توانند بروند، بروند مشرف شوند در خانه خدا و كسانى كه اصحاب تفكر هستند،

[١] جامه، لباس.