صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٣٧ - اگر قيام للَّه شد پشتوانهاش اللَّه است

سخنرانى [در جمع اقشار مختلف مردم باختران (تفاوت قيامهاى الهى و غير الهى)]

زمان: صبح ٢٨ مرداد ١٣٥٩/ ٨ شوال ١٤٠٠

مكان: تهران، حسينيه جماران‌

موضوع: كيفيت و ماهيت قيامِ للَّه و تفاوت آن با قيامهاى غير خدايى‌

حضار: روحانيون و اقشار مختلف مردم باختران‌

بسم اللَّه الرحمن الرحيم‌

اگر قيام للَّه شد پشتوانه‌اش اللَّه است‌

قُلْ إِنَّما أَعِظُكُمْ بِواحِدَةٍ أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنى‌ وَ فُرادى‌ ثُمَّ تَتَفَكَّرُوا. [١] در عالم، نهضتهاى زياد واقع شده است و انقلابهاى بسيار، لكن اكثراً نهضتى بوده است از يك ظالمى بر ضد ظالم ديگر، از يك ستمكارى براى ستمكار ديگر. نهضتها همچو نبوده است كه همه آنها نهضتهاى صحيح باشد، بلكه غالباً نهضتهايى بوده است كه يك رژيم ظالمى مى‌آمده است و رژيم ظالم ديگر را از بين مى‌برده است و خودش جايگزين آن مى‌شده است و به ظلم ادامه مى‌داده است.

آن دستورى كه قرآن مجيد در چند كلمه فرموده‌اند براى نهضت، كه كيفيت نهضت بايد چه باشد، آن اين آيه شريفه است كه مى‌فرمايد: إِنَّما أَعِظُكُمْ بِواحِدَةٍ. خطاب مى‌فرمايد به رسول خدا كه بگو به امّت كه من يك موعظه فقط دارم و آن اين است كه قيام بكنيد براى خدا. اگر يك نفريد براى خدا قيام كنيد، اگر جمع هستيد براى خدا قيام كنيد. قيام براى خدا در مقابل تمام قيامهايى كه طاغوتى است و اگر براى خدا نشد شيطانى است.

طاغوت است و اللَّه. قيام هم يا براى خداست يا براى غير خدا. آن قيام، قيام طاغوتى است؛ غلبه ظالمى بر ظالم ديگر، غلبه چپاولگرى بر چپاولگر ديگر. قيامى كه خداى تبارك و تعالى دستور مى‌فرمايد، قيام للَّه است. بايد ما توجه داشته باشيم كه اگر قيام للَّه شد، پشتوانه‌اش‌

[١] سوره سبأ، آيه ٤٦: «اى رسول ما، بگو به امّت كه من به يك سخن شما را پند مى‌دهم و آن سخن اين است كه شما خالص براى خدا دو نفر دو نفر با هم يا هر يك تنها در امر دينتان قيام كنيد و عقل و فكرت به كار بنديد.