صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١١٧ - لزوم بىطرفى كامل در قضاوت
هستيد و قضا مىكنيد و احقاق حق مىخواهيد بكنيد، اين يكى از عبادات الهى است.
ان شاء اللَّه موفق و مؤيّد باشيد و همه ما موفق باشيم به اينكه خدمت بكنيم. مملكت ما احتياج مبرم به خدمت دارد. احتياج مبرم به نظام دارد. بعد از انقلاب است، انقلاب البته يك مسائلى در آن هست، لكن بعد از اينكه همه اركان تمام شد با كمك هم، همه با كمك هم ان شاء اللَّه، اين بار را به منزل برسانيم. اين طور نباشد كه در خارج به ما بگويند كه اينها هرج و مرج هست در ايران و در ايران ديگر نمىشود [زندگى كرد] و چه؛ اين حرفهايى كه مىزنند. لا اقل، بهانهاى ما دست آنها ندهيم.
هر كس هر كارى را متصدى است، او را خوب انجام بدهد. شما كار نداشته باشيد كه يك قاضى در بلخ- مثلًا- فلان عمل را كرده است و يك قاضى در كجا. شما كارتان اين باشد كه اين كارى كه خود شما مىكنيد، اين خوب باشد. اگر همه افراد يك مملكتى آن كارى كه دستشان است بنا بگذارند خوب انجام بدهند، اين مملكت يك مملكت الهى عالى مىشود. ولى اگر بنا باشد كه اين كه كار خودش را مىخواهد بكند، به كار ديگرى هم دخالت بكند- به يك كارى كه مربوط به او هم نيست دخالت بكند، اين قاضى است بخواهد قوّه مجريه هم خودش باشد، قوّه مجريه است، بخواهد قاضى هم خودش باشد- اين هرج و مرج است. اين قوا كه هستند و اساس هستند، اينها على حدّه و مستقل و متجزّا از هم هستند و هر كدام بايد كار خودشان را انجام بدهند، اگر بنا شد كه يك قاضى بخواهد اجرا هم بكند، اين از حدّ خودش تجاوز كرده است و كارش فاسد خواهد شد و مملكت هم فاسد خواهد شد. اگر هر كسى كار خودش را همان طورى كه هست، خوب انجام بدهد، ان شاء اللَّه تعالى، موفق خواهد شد اين مملكت به اينكه نظامش درست برقرار [باشد] و شما هم ان شاء اللَّه، مأجور پيش خداى تبارك و تعالى [باشيد] و در نامه اعمال شما ثبت بشود كه قاضى است كه براى خدا قضاوت كرده است.
و السلام عليكم و رحمة اللَّه