و لعلّه لا يصيب حرفا واحدا، و اللّه لا يحبّ المتكلّفين، فذاك في الدّرك السّادس من النّار. و من العلماء من يتّخذ العلم مروّة و عقلا، فذاك في الدّرك السابع من النّار. [١] و عن الكلينى رحمه اللّه في جامعه الكافى باسناده إلى الباقر عليه السّلام: من طلب العلم ليباهى به العلماء او يمارى به السّفهاء او يصرف (به- خ) وجوه النّاس إليه، فليتبوّأ مقعده من النّار- انّ الرئاسة لا تصلح الّا لاهلها. [٢] و عن الصّادق عليه السّلام: اذا رأيتم العالم محبّا للدّنيا فاتّهموه على دينكم. فانّ كلّ محبّ بشي‌ء يحوط ما احبّ. و قال: اوحى اللّه تعالى إلى داود عليه السلام: لا تجعل بينى و بينك عالما مفتونا بالدّنيا، فيصدّك عن طريق محبّتى. فانّ أولئك قطّاع طريق عبادى المريدين. انّ ادنى ما انا صانع بهم ان انزع حلاوة

______________________________
[١]- «امام صادق عليه السلام فرمود: گروهى از علما دوست دارند دانش فراهم آورند و دوست ندارند آن را به ديگران ياد دهند، اين دسته در اولين طبقه زيرين جهنم مى‌باشند. گروهى ديگر كسانى هستند كه چون پند دهند نخوت و مباهات كنند، و چون ديگران به آنان پند دهند شدت و خشم نشان دهند، اينان در دومين طبقه آتش‌اند. طايفه‌اى ديگر كسانى‌اند كه علم را در اختيار اشراف و ثروتمندان قرار دهند و در ميان بينوايان جايى براى علم نمى‌بينند، اين‌ها در طبقه سوم آتش هستند. جمعى ديگر از دانشمندان روش گردنكشان و پادشاهان را در پيش گرفته‌اند: اگر جواب ردّى به آنها داده شود و يا در خدمت به آنها قصور و تقصيرى روى دهد، خشمگين مى‌گردند، اين دسته در طبقه چهارم دوزخ‌اند. عده‌اى ديگر كسانى‌اند كه در پى گفتار يهود و نصارى مى‌روند تا علم و حديث خود را با آن انبوه سازند، اينان در طبقه پنجم جهنم‌اند. گروهى ديگر عالمانى هستند كه به مسند فتوى تكيه مى‌زنند و مى‌گويند: (هر چه مى‌خواهيد) از من بپرسيد. و چه بسا كلمه‌اى هم نمى‌فهمند- و خدا كسانى را كه ناشايسته امرى را به خود ببندد دوست ندارد- و اين گروه در طبقه ششم آتش جاى دارند. طايفه‌اى ديگر كسانى هستند كه علم را وسيله نخوت و فضل‌فروشى قرار مى‌دهند، جاى اينان در طبقه هفتم دوزخ است.» الخصال، ج ٢، ص ٣٥٢، باب ٧، حديث ٣٣.

[٢]- «امام باقر عليه السلام فرمود: كسى كه دانش بجويد تا با آن بر دانشمندان فخر بفروشد يا با نادانان مجادله كند يا توجه مردم را به خود جلب كند، منزلگاه او آتش است. رياست جز براى اهل آن شايسته نيست.» اصول كافى. ج ١، ص ٥٩، «كتاب فضل العلم»، «باب المستأكل بعلمه ...»، حديث ٦.