آداب الصلاة - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٩٨ - تتمّة در ذكر بعضى روايات شريفه كه در فضل اين سوره مباركه وارد شده است

كه دارد موجود است.

پس، اين سوره شريفه «فاتحة الكتاب» و «امّ‌الكتاب»، و صورت اجماليّه‌اى از مقاصد قرآن است. و چون جميع مقاصد كتاب الهى برگشت به مقصد واحد كند و آن حقيقت توحيد است، كه غايت همه نبوّات و نهايت مقاصد همه انبياء عظام عليهم السلام است، و حقايق و سراير توحيد در آيه مباركه بسم اللّه منطوى است، پس، اين آيه شريفه اعظم آيات الهيّه و مشتمل بر تمام مقاصد كتاب الهى است، چنانچه در حديث شريف وارد است.[٤٦٢] و چون «باء» ظهور توحيد، و نقطه تحت الباء [١] سرّ آن است، تمام كتاب ظهورا و سرا در آن «با» موجود است. و انسان كامل، يعنى وجود مبارك علوى عليه الصّلاة و السلام همان نقطه سرّ توحيد است،[٤٦٣] و در عالم آيه‌اى بزرگتر از آن وجود مبارك نيست پس از رسول ختمى صلّى اللّه عليه و آله، چنانچه در حديث شريف وارد است.[٤٦٤]

تتمّة در ذكر بعضى روايات شريفه كه در فضل اين سوره مباركه وارد شده است‌

منها ما روى عن النّبىّ صلّى اللّه عليه و آله، انّه قال لجابر بن عبد اللّه الانصارى رضى اللّه عنه: يا جابر، أ لا اعلّمك افضل سورة انزلها اللّه في كتابه؟

فقال له جابر: بلى، بابى أنت و امّى يا رسول اللّه، علّمنيها. قال: فعلّمه «الحمد» امّ الكتاب. ثمّ قال: يا جابر، أ لا اخبرك عنها؟ قال: بلى، بابى أنت و امّى يا رسول‌

______________________________
[١] قولنا نقطه تحت الباء و اگر اشكال شود كه در رسم الخط كوفى كه در وقت نزول قرآن كريم متعارف بوده نقطه وجود نداشته است مى‌توان گفت كه اين به حقيقت و واقعيت ضرر نرساند گرچه نقش در ظهور متأخر باشد كه آن را تأثيرى در حقايق نيست بلكه در صحت اين ادعا بطور مطلق نيز دليلى قانع‌كننده نيست و مجرد تعارف دليل بر عدم مطلق نيست، تأمّل.

[٤٦٢] - بحار الانوار، ج ٩٢، ص ٢٣٨. سه حديث در اين باب آورده است.

[٤٦٣] - انا النقطة تحت الباء. اسرار الحكم، ص ٥٥٩.

[٤٦٤] - تفسير صافى، ج ٢، ص ٧٧٩. ذيل آيه شريفه عن النبأ العظيم