كافقر عباده بين يديه. و اخل قلبك عن كلّ شاغل يحجبك عن ربّك، فانّه لا يقبل الّا الاطهر و الاخلص. و انظر من اىّ ديوان يخرج اسمك. فان ذقت حلاوة مناجاته و لذيذ مخاطباته و شربت بكأس رحمته و كراماته من حسن اقباله عليك و اجابته، فقد صلحت لخدمته، فادخل، فلك الاذن و الامان، و الّا فقف وقوف من انقطع عنه الحيل و قصر عنه الامل و قضى عليه الاجل. فان علم اللّه عزّ و جلّ من قلبك صدق الالتجاء إليه، نظر إليك بعين الرّأفة و الرّحمة و اللّطف، و وفّقك لما يحبّ و يرضى، فانّه كريم يحبّ الكرامة لعباده المضطرّين إليه المحترقين على بابه لطلب مرضاته. قال تعالى: امَّنْ يُجيبُ المُضْطرَّ اذا دَعاهُ وَ يَكْشِفُ السُّوء.»[١٥٣] و چون اين كلام شريف دستورى جامع است براى اصحاب معرفت و ارباب سلوك إلى اللّه، بتمامه نقل نمودم تا از تدبّر در آن حالى حاصل آيد.

محصل فرموده آن است كه چون به در مسجد رسيدى، به خود آى كه در چه بارگاهى رسيدى و قصد چه درگاهى نمودى. بدان كه در درگاه سلطان عظيم‌الشّأنى رسيدى كه به بساط قرب او كسى پاى نگذارد مگر آن كه از ارجاس عالم طبيعت و اخباث شيطانيّه پاك و پاكيزه باشد، و اذن مجالست با او را ندهند مگر به كسانى [كه‌] از روى صدق و صفا و خلوص از جميع انواع شرك ظاهر و باطن با او قدم زده باشند. پس، عظمت موقف و هيبت و عزّت جلال الهى را در نظر آور، سپس قدم به بارگاه قدس و بساط انسش گذار كه در مخاطره بزرگى واقعى «با خبر باش كه سر مى‌شكند ديوارش».[١٥٤] در بارگاهى وارد شدى كه قادر مطلق است و هر چه بخواهد در مملكتش اجرا مى‌كند: يا به عدالت با تو رفتار مى‌كند و مناقشه در حساب فرمايد و مطالبه صدق و اخلاص نمايد، محجوب درگاه شوى و طاعاتت هر چه بسيار باشد ردّ شود، و اگر عطف توجّهى فرمايد به فضل و رحمتش، طاعت ناچيز بى‌قيمت تو را قبول فرمايد و ثواب بزرگ مرحمت كند.

[١٥٣] - مصباح الشريعة،« الباب الثّانى عشر، فى دخول المسجد».

[١٥٤] -« اى كه در كوچه معشوقه ما مى‌گذرى- با خبر( برحذر) باش كه سر مى‌شكند ديوارش».- حافظ