یادداشتهای استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٧٣ - مهدی موعود - عدل جهانی
یادداشتهای استاد مطهری، ج ٩، ص: ٣٧٣
عجیبی که یکباره تغییرات و دگرگونیهای کمّی تبدیل به تغییر کیفی میشود و بشر از حال سبعیت خارج میشود، دورهای است که در زبان دین بعد از ظهور مهدی شناخته شده است: دوره کمال عقل، بهداشت و طول عمر، سلامت روح کامل و از بین رفتن عقدهها، امنیت کامل، برکت منابع، صلح و صفا (تصطلح فی ملکه السباع)، تقسیم عادلانه ثروت، ثروت فراوان از راه دامداری و کشاورزی و استخراج معادن ارضی، فقدان زنا، ربا، شرب خمر. (ورقههای امدادهای غیبی).
اگر خوشبین باشیم، به چه خوشبین باشیم؟ به تکامل معنوی بشریت یا به امداد غیبی یا به ماشین و حاجت خود را از بتی که خود ساختهایم بخواهیم، مصداق أتعبدون ما تنحتون باشیم؟ میدانیم مارکسیسم بهشت موعودی دارد و آن را نه از خدا میخواهد و نه از فطرت انسان، آن را از جبر ماشینیسم میخواهد که او انسانها را اجباراً به سوی سوسیالیسم سوق دهد و امتیاز طبقاتی را از میان ببرد.
عملًا دیدیم که نکرد و ظلم تنها از ناحیه مالکیت نیست که با محو مالکیت ثروت، همه مظالم از میان برود ..
اما مسئله چهارم:.
برای برقراری عدالت چه چیز ضرورت دارد، یعنی راه دین برای برقراری عدالت چیست؟.
الف. قانون عادلانه. وضع قوانین عادلانه و ایجاد امکانات مساوی قانونی برای همه در مالکیت، آزادی، حق اشغال مقامات، تعلیم و تعلم، هنر و صنعت و شغل، حتی در عبادت.
ب. اجرای عادلانه که سیره پیشوایان دینی بهترین گواه است ..
اسلام از نظر اجرا، هم بیداری ضعفا و اتحاد و تشکل و تحصیل قوّت را از ناحیه آنها لازم میشمارد و هم ایمان خود آنها به ایده بودن عدالت و هم ایمان اقویا را. اسلام تنها به مبارزه با ظالم قناعت نکرده، عدالتخواه تربیت میکند. دیگر اینکه از نظر ماتریالیستها این دور و تسلسل که ضعیف پس از آنکه قوی شد تبدیل به ظالم میشود، حل