یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣١ - یادداشت خلق و خوی نبوی

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٩، ص: ٣١

عملش مؤید و تکیه گاه گفتارش بود، گفتار بدون کردار جسم بی روح است، رفتارش ضد تبعیض و ضد اشراف بود و با مردم خرده پا رفاقت میکرد:

٤. با عمل خویش به گفتههای خود نیرو و جان میداد، با مردم خرده پا رفاقت و دوستی میکرد ..

٥. رفتارش ضد تبعیض و ضد اشرافی بود ..

٦. از تکبر نفرت داشت، لهذا دستور داد قباهای بلند را کوتاه کنند، بر الاغ برهنه سوار میشد و بر خاک مینشست، با اصحاب کار میکرد و قهراً ارباب قریشی و غلام حبشی با هم کار میکردند مثلًا در ساختمان مسجد مدینه ..

٧. رفتارش ساده، دلش پرمحبت، روحش زیبا و عظیم، و صدایش طنین و جاذبه مخصوص و نگاهش برق و نفوذ مخصوص داشت که دلها را میگرفت ..

٨. مردم در عین حال به او به چشم یک دوست مینگریستند، نه تنها یک فرمانده و رهبر نظامی و حتی یک پیغمبر. به اصحابش آزادی میداد ..

٩. او با اینکه یک سلطان شرقی بود به پیروانش آزادی، برابری، برادری داده بود ..

١٠. از مداحی و چاپلوسی و تملق تنفر داشت ..

١١. با بردگان، حتی با اسیران خوشرفتار بود ..

١٢. شجاعت و لیاقت فرماندهی خارق العاده و کوچک شمردن مرگ در چشم خود و چشم دیگران.

١٣. داستان یهودی که خاکستر بر سرش میریخت و مریض شد و پیغمبر به عیادتش رفت.

١٤. زندگیاش، رفتارش، خصوصیات اخلاقیاش الهام بخش محبت، قدرت، خلوص، استقامت و بلندی اندیشه و زیبایی روح بود ..

١٥. صولت نگاه نافذ او و سطوت روح فاتح، دلها را مسخر میکرد ..

١٦. خلق و خوی پیغمبرانه بهطور کلی با خلق و خوهای دیگر از قبیل شاهانه، حکیمانه، عارفانه، زنانه متفاوت است ..

این را به دو نحو میتوان بیان کرد: یکی به این نحو که پیغمبر