یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٣٥ - اشعار حاج میرزا حبیب رضوی خراسانی در مدح علی علیه السلام

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٩، ص: ٢٣٥

گر غافلیور بیدلی خیز و بجوی اهل دلی کز التفات کاملی ناقص به کامل میرسد

یک نکته اندر پیش و پس، غافل ز عاقل فرق بس با لطف حق در یک نفس غافل به عاقل میرسد

ارادت مولوی به شمس، او را عوض کرد. داستان مرحوم حاج میرزا حبیب خراسانی و دیگران و درویش صاحبدل ..

مولوی هرگاه به شمس میرسد مثل یک دریای موّاج میشود:

این نفس جان دامنم برتافته است بوی پیراهان یوسف یافته است

کز برای حق صحبت سالها بازگو رمزی از آن خوشحالها

تا زمین و آسمان خندان شود عقل و روح و دیده صد چندان شود

گفتمای دور اوفتاده از حبیب همچو بیماری که دور است از طبیب

من چه گویم یک رگم هشیار نیست شرح آن یاری که او را یار نیست

خود ثنا گفتن ز من ترک ثناست کاین دلیل هستی و هستی خطاست

شرح این هجران و این خون جگر این زمان بگذار تا وقت دگر

خوشتر آن باشد که سرّ دلبران گفته آید در حدیث دیگران

فتنه و آشوب و خونریزی مجو بیش از این از شمس تبریزی مگو

- داستان ابوذر و مشک آب، داستان خبیب بن عدی، داستان عمرو بن الحمق و حجر بن عدی، داستان عثمان بن مظعون، داستان حنظله غسیل الملائکة، داستان بلال و اشعار مثنوی