یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٣٢ - اشعار حاج میرزا حبیب رضوی خراسانی در مدح علی علیه السلام

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٩، ص: ٢٣٢

تجربه نشان داده که آن اندازه که مصاحبت نیکان و ارادت و محبت آنها در روح مؤثر است، خواندن صدها کتاب اخلاقی مؤثر نیست ..

مولوی در همین زمینه میگوید:

همچو نی زهری و تریاقی که دید همچو نی دمساز و مشتاقی که دید

... هرکه را جامه ز عشقی چاک شد او ز حرص و عیب کلی پاک شد

شاد باشای عشق خوش سودای ما ای طبیب جمله علتهای ما

ای دوای نخوت و ناموس ما ای تو افلاطون و جالینوس ما

یک مرغ که جوجه دارد، یک حیوان و یا انسان که بچهدار میشود، عشق و علاقه آن بچه بکلی او را عوض میکند، اکسیر است ..

عشق گدازنده است. سعدی میگوید:

هرکه عشق اندر او کمند انداخت به مراد دلش بباید ساخت

هرکه عاشق نبود مرد نشد نقره فائق نگشت تا نگداخت

٦. همانطور که در ورقه چرا مکتب علی مکتب عشق و محبت شده است گفتیم، مکتب علوی از روز اول مکتب عشق و ارادت بوده، به صورت یک شعله آتشین عشقی درآمده با همه آثارش از نشاط و گذشت و الهام بخشی. فلاسفه بزرگ دنیا هرگز نتوانستهاند این گونه مکتبها به وجود آورند؛ اعتقاد به وجود آوردهاند اما حرارت و عشق به وجود نیاوردهاند. انسان به علم و فلسفه معتقد میشود اما به فضیلت و معنویت عشق میورزد؛ برای کسی که برای بشریت اشک ریخته، ناله کرده، فداکاری کرده، اشک میریزد، ناله میکند و فداکاری مینماید. مارکسیسم خاصیت عشق ندارد، خاصیت