یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٩٣ - مدایح رسول اکرم

ما تناهت عوالم العلم الّا

و الی کنه احمد منتهاها

بشرت امة به الرسل طرّاً

طرباً باسمه فیا بشراها

فاض للخلق منه علم و حلم

اخذت منهما العقول نهاها

وسمت باسمه سفینة نوح

فاستقرت به علی مجریها

و به نال خلّة اللَّه ابراهیم

و باسمه النار قد اطفاها

و بسرّ سری له فی ابن عمران

و اطاعت تلک الیمین عصاها

و به سخر المقابر عیسی

فاجابت نداءها موتاها

و هو سرّ البحور فی الملأ الاعلی

و لولاه لم تعفّر جباها

لم تکن هذه العناصر الّا

من هیولاه حیث کان اباها

ستارهای بدرخشید و ماه مجلس شد

دل رمیده ما را انیس و مونس شد

نگار من که به مکتب نرفت و خط ننوشت

به غمزه مسئله آموز صد مدرس شد

به بوی او دل بیمار عاشقان چو صبا

فدای عارض نسرین و چشم نرگس شد

به صدر مصطبهام مینشاند اکنون دوست

گدای شهر نگه کن که میر مجلس شد

... طرب سرای محبت کنون شود معمور

که طاق ابروی یار منش مهندس شد

لب از ترشح میپاک کن برای خدا

که خاطرم به هزاران گنه موسوس شد

کرشمه تو شرابی به عاشقان پیمود

که علم بیخبر افتاد و عقل بیحس شد