یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣١١ - امام حسن - صلح، نشاط شهادت

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٩، ص: ٣١١

و میگوید:.

خطّ الموت علی ولد آدم مخطّ القلادة علی جید الفتاة و ما اولهنی الی اسلافی اشتیاق یعقوب الی یوسف..

چنین کسی و چنان کسانی نشاط و راحتی و ارتیاحشان آنجاست که به آنها اجازه جانبازی داده شود مانند سربازانی که در میدان جنگ، آهنگهای حماسی آنها را به شور و هیجان میآورد و هر لحظه میخواهند سنگر را رها کنند. برای اینها ماندن در سنگر و در یک شرایط اجباری تحمل سکوت کردن و آب شدن و ذوب شدن و بلکه تحمل طعنهها و ملامتها و بلکه استماع دشنامها و جسارتها به پدر [بسیار سخت است.] اینچنین کسان، کارشان صد درجه سنگینتر از شهادت است. صبر ٢٥ ساله علی قطعاً از جنگهای دوره پیغمبر یا چهارساله دوره خلافت بسی سنگینتر است. برای ابا عبداللَّه نیز تحمل ده سال سکوت [دوره] معاویه از پرداختن به جنگ در دوره یزید بسی دشوارتر است [١]. توفیق شهادت و انداختن خود در کام مرگ برای آنها جبران مافات و رفع خستگیهای گذشته است ..

اما آن که سرنوشتش این بود که تمام عمر خود را به سوختن و ساختن بسر برد، کار او بسی سنگینتر است. بیت چهارم به من این معنی را الهام بخشید.