یادداشتهای استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٦٣ - علی و شبهای زنده
یادداشتهای استاد مطهری، ج ٩، ص: ٢٦٣
لقد علمتم انی احق الناس بها من غیری و واللَّه لاسلمنّ ما سلمت امور المسلمین و لم یکن فیها جور الّا علی خاصة التماساً لأجر ذلک و فضله و زهداً فیما تنافستموه من زخرفه و زبرجه..
امام، هم در موقع خلافت ابوبکر و هم در مورد خلافت عثمان میفرماید: من با علم به اصلحیت خودم به خاطر مصالح عمومی مسلمین از خلافت صرف نظر میکنم ..
همان طوری که در بالا اشاره شد، شجاعت مقرون به گذشت است. گاهی از جان گذشتگی- همانطور که ابن سینا در نمط ٨ اشارات گفته- به خاطر یک امر موهوم (مثل نام نیک) نیز صورت میگیرد. اما اینکه شخص خود را به خاطر مصلحت عمومی حتی از محبوبیت محروم کند و فقط حق را در نظر بگیرد، یک نوع عقل قوی و تربیت بسیار عالی میخواهد که از نام و ننگ و شهرت و محبوبیت گذشته باشد. معنی جمله معروف درباره آن حضرت: انه لاخیشن فی ذات اللَّه یا: انه لایأخذه فی اللَّه لومة لائم همین است. رجوع شود به اول نمط ٨ اشارات.
علی و شبهای زنده
علی آن شیر خدا شاه عرب | الفتی داشته با این دل شب | |
شب ز اسرار علی آگاه است | دل شب محرم سرّ اللَّه است | |
شب علی دیده و به نزدیکی دید | گرچه او نیز به تاریکی دید | |
شب شنفته است مناجات علی | جوشش چشمه عشق ازلی | |
شاه را دیده به نوشینی خواب | روی بر سینه دیوار خراب | |
قلعه بانی که به قصر افلاک | سر دهد ناله زندانی خاک | |
دردمندی که چو لب بگشاید | در و دیوار به زنهار آید | |
کلماتی چو دُر آویزه گوش | مسجد کوفه به نورش مدهوش | |