یادداشتهای استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٤١ - سیره رسول اکرم صلی الله علیه و آله
یادداشتهای استاد مطهری، ج ٩، ص: ١٤١
یکی دیگر از آثار شرح صدر عفو و اغماض و گذشت نسبت به دشمنان و عدم حقد و انتقام است. رسول خدا در داستان فتح مکه نشان داد که کینه شخصی ندارد. با اینکه میدانست ابوسفیان و امثال او مسلمان واقعی نیستند و نخواهند شد، فرمان عفو آنها را صادر کرد ..
١٤. یکی از ارکان شخصیت رسول اکرم ایمان محکم و خالص آن حضرت به صدق گفتارش [بود] که حتی غیر مسلمانها خواستهاند با وحی نفسی توجیه کنند. ایمان داشت به دعوت خودش، به آثار دعوت خودش در دنیا و آخرت. از همان روز اول معتقد بود که دین و آیین او جهانگیر خواهد بود ..
قائدین امروز ما این عقیده [را] در عمق ضمیر درباره اسلام ندارند، لهذا هی میخواهند چرخ زندگی را به عقب برگردانند، آنقدرها ایمان و عقیده محکم به اسلام در برابر مرامهای امروز ندارند.
[پیغمبر] خود به خود آثار ایمان در سیمایش، در وجناتش، در حرکات و اعمالش ظاهر بود. هرگز با تصنع نمیتوان بشر را آنطور تحت تأثیر قرار داد.
عشیره اقربین:
١٥. رسول خدا از توحید شروع کرد و در میان عشیره اقربین شروع کرد. روزی رفت بالای کوه صفا و مردم را با صدای بلند دعوت کرد. مردم به طرفش هجوم آوردند ببینند چه خبر است.
اجتماع عظیمی تشکیل شد. گفتند: چه میگویی؟ گفت: اگر به شما بگویم در پشت این کوههای مکه یک لشکر مجهز کمین کرده و قصد شما را دارد، شما چه میکنید؟ گفتند: ما تو را صادق و راستگو میدانیم و تصدیق میکنیم. آنگاه فریاد کرد: فانی نذیر لکم بین یدی عذاب شدید. آنگاه یکایک طوایف قریش را مخاطب قرار داد و فرمود: ان اللَّه امرنی ان انذر عشیرتی الاقربین [١] آنگاه فرمود: انی لا املک لکم من الدنیا منفعة و لا من الآخرة نصیباً الّا ان تقولوا لا اله الّا اللَّه.
[١] این قصه علی الظاهر بعد از دعوت بنی هاشم بوده و اینها که همه طوایف قریش بودند اقرب درجه دوم بودند. بنی هاشم را در خانه خود و همه قریش را در دامنه صفا دعوت کرد.