یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٤٧ - خوشبینی و بدبینی به نظام آفرینش ( توحید و مسئله خیر و شر و حکمت بالغه ) (١)

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٨، ص: ٢٤٧

جهد میکن تا توانیای کیا در طریق انبیا و اولیا

با قضا پنجه زدن نبود جهاد زان که این را هم قضا بر ما نهاد.

ایضاً صفحه ٦٥:

چون قضا آید نماند فهم و رای کس نمیداند قضا را جز خدای

چون قضا آید فرو پوشد بصر تا نداند عقل ما پا را ز سر

زان امام المتقین داد این خبر گفت اذا جاء القضا عمی البصر

چون قضا بگذشت خود را میخورد پرده بدریده گریبان میدرد.

ایضاً صفحه ٢٣٦:

دی سؤالی کرد سائل مر مرا زان که عاشق بود او بر ماجرا ....

ایضاً صفحه ٣٢:

چون قضا آید نبینی غیر پوست دشمنان را باز نشناسی ز دوست.

ایضاً صفحه ٤٦٥:

چون قضا آید طبیب ابله شود و آن دوا در نفع هم گمره شود.

در کتاب مآخذ احادیث مثنوی، صفحه ١٣ این سه حدیث را از جامع الصغیر نقل میکند:.

الف. ان اللَّه اذا اراد انفاذ امر سلب کل ذی لب لبه..

ب. اذا اراد اللَّه انفاذ قضائه و قدره سلب ذوی العقول عقولهم حتی ینفذ فیهم قضائه و قدره، فاذا مضی امره رد الیهم عقولهم و وقعت الندامة.