یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٤٥ - خوشبینی و بدبینی به نظام آفرینش ( توحید و مسئله خیر و شر و حکمت بالغه ) (١)

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٨، ص: ٢٤٥

زانچه میبافی همه روزه بپوش زانچه میکاری همه ساله بنوش

فعل توست این غصههای دم به دم این بود معنی «قد جفّ القلم»

که نگردد سنت ما از رَشَد نیک را نیکی بود، بد راست بد

توحید- قضا و قدر- کل میسّر لما خلق له

در شرح الصحیفه، سیدعلیخان، ٣٢، اول شرح دعای اول میگوید:.

روی عن جابر انه جاء سراقة بن مالک فقال: یا رسول اللَّه، بین لنا دیننا کأنا خلقنا الآن ففیم العمل الیوم؟ فی ما جفت به الاقلام و جرت به المقادیرام فی ما یستقبل؟ قال: بل فی ما جفت به الاقلام و جرت به المقادیر. قال: ففیم العمل؟ قال: اعملوا فکل میسّر لما خلق له..

صحیح بخاری، جلد ٨، صفحه ١٥٤ و صحیح مسلم، جلد ٨، صفحه ٤٨ و سنن ابوداود، جلد ٢، صفحه ٥٢٤ و بحار، جلد ٥، صفحه ١٥٧ (چاپ جدید) و شرح اصول کافی صدرا، ذیل حدیث ٣٩٤.

توحید- قضا و قدر، فرار از طاعون

غزالی (به نقل محجة البیضاء، جلد ٤، صفحه ٥٢) عدم فرار از طاعون را یک امر استثنایی پنداشته است. درباره بعضی سفرها که به واسطه خوف ضرر در بلد، واجب یا مستحب میشود میگوید: