مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٥٦ - علی علیه السلام و کارهای تولیدی

و از نظر اقتصادی باید کوشش کنیم مال و ثروت را از طریق مشروع در اختیار خودمان بگیریم تا بتوانیم از این قدرت مادی و اقتصادی استفاده کنیم.

وقتی که دانستید اسلام طرفدار این دو قدرت است، قدرت اخلاقی و قدرت اقتصادی، میبینید ما زاهدهایی هستیم که در هر دو ناحیه طرفدار ضعف هستیم و ضعف داریم.

زاهدهای ما، هم ضعف اخلاقی دارند و هم ضعف اقتصادی

ما زاهدی هستیم که همیشه از قدرت اقتصادی، از ثروت دوری گزیدهایم، یعنی ضعف را انتخاب کردهایم. مردمی که پول و ثروت نداشته باشند، مسلّم است کاری را که از اقتصاد ساخته است نمیتوانند انجام بدهند و باید دست دریوزگی پیش دیگران دراز کنند. از ناحیه روحی هم اتفاقاً ضعیف هستیم. چون وقتی ما خودمان را به این ترتیب تربیت کردیم که به وسیله دور نگه داشتن خود از مال دنیا به خیال خودمان زاهد شدیم، یک روز که دنیا به همان زاهدها روی میآورد میبینیم اختیار از کفَش بیرون رفت. میبینیم نه از ناحیه روحی قوی هستیم نه از ناحیه اقتصادی.

پس زهد در اسلام قوّت و قدرت روحی است. با این قوّت و قدرت روحی، مال و ثروت دنیا که قدرت دیگری است نه تنها به شما صدمه نمیزند بلکه در خدمت شما قرار میگیرد.

عدهای که آمده بودند و به امام صادق علیه السلام اعتراض میکردند، فلسفه زهد را نفهمیده بودند، شنیده بودند علی بن ابیطالب علیه السلام در زمان خودش زاهد بوده و خیال میکردند که علی علیه السلام طرفدار این بوده که انسان باید در همه شرایط با لباس مندرس زندگی کند و نان جو بخورد، اما این نان جو خوردن فلسفهاش چیست، نفهمیده بودند. امام صادق علیه السلام بود که برای اینها تشریح میکرد تا فلسفهاش را بفهمند. علی علیه السلام چرا زاهد بود؟ برای اینکه میخواست انسان باشد. علی علیه السلام زاهدی نبود که یک گوشه افتاده باشد و اسم انزوا را زهد بگذارد.

علی علیه السلام و کارهای تولیدی

علی علیه السلام مردی بود که بیش از هرکسی وارد اجتماع میشد و فعالیت اجتماعی و تولید ثروت میکرد، ولی ثروت در کفَش قرار نمیگرفت، ثروت را اندوخته و ذخیره