مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٣٤ - خطابه و منبر
خطابه و منبر * (٢) [١]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم الرَّحْمنُ. عَلَّمَ الْقُرْ انَ. خَلَقَ الْانْسانَ. عَلَّمَهُ الْبَیانَ.
در جلسه پیش درباره پیوند خطابه با اسلام و تحولی که اسلام در خطابه ایجاد کرد و بعد درباره دستوری از اسلام که در آن دستور، خطابه و سخنرانی را با ترتیب مخصوصی جزء متن دستورهای اسلامی قرار داده صحبت کردم و موضوع نماز جمعه را پیش کشیدم. همه به این مناسبت بود که وقتی بخواهم در اطراف خطابه و منبر یعنی یکی از بزرگترین آثار حادثه عاشورا و بزرگترین پدیده اجتماعی موجود ناشی از عاشورا در کشور ما صحبت کنم ناچارم از این موضوعات هم بحث بکنم، و بعلاوه مخصوصاً موضوع خطابه جمعه را با بعضی دستورالعملهای مخصوص که برایش رسیده ذکر کردم برای اینکه برای مثل امشبی که در اطراف خطابه باز صحبت میشود پیشنهاد کنم که همان دستورهایی که در آنجا وارد شده است ما امروز دستورالعمل خودمان قرار بدهیم.
[١]* این سخنرانی در حدود سال ١٣٨٠ هجری قمری در انجمن اسلامی مهندسین ایراد شده است.