میرساند، انسان پلید با مقاصد پلید را هم زودتر به مقصدش میرساند؛ یعنی درست است که یک انسان سالم و با حسن نیت دستش قویتر شده و پایش سریعتر گشته ولی یک انسان پلید هم همینطور شده است. افزایش سرعت سبب شده است که مثلًا وسیله آدمکشی را هم در ظرف چند ساعت از این سر دنیا به آن سر دنیا منتقل بکنند و هزارها و بلکه میلیونها آدم را یکجا بکشند. پس نتیجه نهایی چیست؟

من خودم مطلبی را که عرض میکنم قبول ندارم ولی میخواهم بگویم که چرا بعضی تردید کردهاند؟ مثلًا آیا پیشرفت طب واقعاً پیشرفت انسان است؟ به ظاهر بله، زیرا من وقتی که خودم و بچهام را نگاه میکنم میبینم اگر بچهام دیفتری بگیرد فوراً دارو پیدا میشود و معالجه میگردد. شک ندارم که این پیشروی است ولی برخی مثل الکسیس کارل که با مقیاس انسانیت حساب میکنند معتقدند که پیشرفت طب دارد نسل انسان را تدریجاً ضعیف میکند. کارل میگوید: در گذشته انسانها با بیماریها مبارزه میکردند؛ انسانهای ضعیف از بین میرفتند، قویها باقی میماندند و در نتیجه نسل انسان تدریجاً قویتر میشد و نیز انسان دچار تراکم جمعیت نمیشد. ولی حالا این طب سبب شده که انسانهای ضعیف و مردنی را که از نظر طبیعت محکوم به مرگ هستند به طور مصنوعی نگاه دارد. سپس نسل بعد، از این به وجود میآید نه از اصلح. نتیجه این است که نسل آینده بشریت رو به ضعف میرود. مثلًا بچهای که هفت ماهه به دنیا آمده است در قانون طبیعت محکوم به مرگ است ولی حالا که طب پیشرفت کرده او را با وسائل خودش نگهداری میکند.

درست است که او میماند ولی نسل او در آینده چه خواهد شد؟ همچنین مسئله تراکم جمعیت پیش میآید و در تراکم جمعیت بسا هست که انسانهایی که برای بهبود نسل بشر اصلح هستند از بین میروند وانسانهایی که برای بهبود نسل بشر صلاحیت ندارند به وسیلهای باقی میمانند. این است که این موضوع مورد تردید واقع شده است.

مثال دوم : وسائل ارتباط جمعی

در مورد وسائل خبر رسانی و به اصطلاح وسائل ارتباط جمعی یا به تعبیر فارسی امروزی رسانههای گروهی، آدم فکر میکند چه از این بهتر که اینجا نشسته باشد و