مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٨٠ - کعبه و نقش اجتماعی آن
افراد واجب عینی است و شرطش استطاعت است. پس در حقیقت واجب کفایی یا اجتماعی و حکومتی است. اگر بعضی افراد به قدر کفایت مستطیع شدند بر آنها واجب عینی میشود. اگر عمل کردند فبها، اگر عمل نکردند حاکم آنها را اجبار میکند بر این عمل. از قبیل نماز و روزه نیست که از وظایف حاکم اجبار بر آنها نباشد. و اگر افراد مستطیعی پیدا نشدند، حاکم باید از بیتالمال بودجه این کار را تأمین کند. صاحب وسائل تعبیر خوبی داشت که در بند ٧ گفته شد که تعبیر به واجب کفایی کرده بود.
١٥. احرام، رمز دورکردن نشانها و افتخارهای وهمی و خیالی و عود به مفاخر واقعی است. احرام ارجاع به این فکر است که ببین آیا غیر از کلاه نشان دیگری از مردی در تو هست؟ به قول سعدی در طیبات، صفحه ٦٧٥:
ره طالبان و مردان کرم است و لطف و احسان | تو خود از نشان مردی مگر این کلاه داری | |
به چه خرمی و نازان گرو از تو برد هامان | اگرت شرف همین است که مال و جاه داری | |
به در خدای قربی طلب ای ضعیفهمت | که نماند این تقرب که به پادشاه داری | |