مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٤٧ - حیات بدن و حیات روح

تفکر زنده و تفکر مرده

از جمله مسائل و مطالبی که در قرآن کریم عنوان شده است مسئله موت و حیات است. این مسئله در جمیع مراتبش برای منظورها و هدفهای مختلف در قرآن مطرح است: حیات نباتات، حیات حیوانات و حیات انسانها؛ و چون بحث ما درباره مطلق حیات نیست بلکه درباره نوعی خاص از حیات است که آن را «حیات انسانی» مینامیم، درباره سایر اقسام حیات بحثی نمیکنیم و مخصوصاً به عنایت و توجهی که قرآن به این نوع از حیات دارد توجه میکنیم.

حیات بدن و حیات روح

همه ما این طور خیال میکنیم که یک نفر انسان تا وقتی که قلبش کار میکند و اعصابش فعالیت دارند و نبضش میزند و تا وقتی که در روی زمین راه میرود زنده است. چه موقع میشود گفت که یک انسان مرده است؟ آن وقتی که طبیب گوشی را روی قلبش میگذارد و بعد اعلام میکند که قلب بکلی از حرکت ایستاده است. البته از یک جهت همین طور است، ولی این زندگی انسان زندگی انسانی انسان نیست، زندگی حیوانی انسان است. انسان باید این زندگی را داشته باشد ولی این، زندگی مشترک او با همه حیوانهاست؛ یعنی یک سگ هم که زنده است همین نوع زندگی را دارد. سگ هم قلبی دارد، اعصابی دارد، رگهایی دارد، خونی در جریان دارد، اعضا