بیشتر عصری بوده است که نجوم احکامی آمده است و این حرفها را سؤال میکردهاند. احمد دقّاق بغدادی گفت: «کتَبْتُ الی ابِی الْحَسَنِ الثّانی أسْئَلُهُ عَنِ الْخُروجِ یوْمَ الْارْبَعاءِ لایدورُ» از امام هادی از چهارشنبه آخر ماه [١] سؤال کردم.

فَکتَبَ: مَنْ خَرَجَ یوْمَ الْارْبَعاءِ لایدورُ خِلافاً عَلی اهْلِ الطِّیرَةِ وُقِی مِنْ کلِّ افَةٍ وَ عوفِی مِنْ کلِّ عاهَةٍ. فرمود هرکسی که به رغم مردمی که این جور فکر میکنند و فال بد میزنند مخصوصاً روز چهارشنبه آخر ماه (یا آخر سال) بیرون برود یعنی به خدا توکل کند، خداوند در ازای این توکل و این مخالفت با اهل تطیر، او را از هر آفت و بیماریی حفظ میکند.

پیغمبر اکرم فرمود: کفّارَةُ الطِّیرَةِ التَّوَکلُ کفاره طیره توکل است. اینکه کلمه «کفاره» به کار رفته است یعنی طیره گناه است؛ اگر میخواهید این گناه از بین برود توکل بکنید، اثر این گناه از میان میرود.

همچنین پیغمبر اکرم وقتی که میخواست به مسافرت برود میفرمود:

اللَّهُمُّ لا طَیرَ الّا طَیرُک وَ لا خَیرَ الّا خَیرُک وَ لا الهَ غَیرُک. اللَّهُمَّ لایأْتی بِالْحَسَناتِ الّا انْتَ وَ لایذْهَبُ بِالسَّیئاتِ الّا انْتَ وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ الّا بِاللَّهِ الْعَلِی الْعَظیمِ.

اینها چیزهایی است که باید در کتیبههای بسیار بزرگ با آبطلا بنویسند؛ ببینید روح توحید و روشنبینی و واقعبینی چقدر در آن موج میزند: خدایا طیر و فال بدی نیست مگر آنچه از ناحیه تو بیاید (یعنی آنچه که تو به عنوان مجازات اعمال به ما میدهی) و خیری نیست مگر خیری که از ناحیه تو بیاید، معبودی جز تو نیست (اشاره به این است که اینها بوی شرک و بتپرستی میدهد). خدایا حسنات را جز

[١]. یا آخر سال. «لایدور» یعنی چهارشنبهای که بر نمیگردد. الآن بر من مجهول است که چهارشنبه آخرماه است یا آخر سال. اگر چهارشنبه آخر سال بگیریم و سال را سال شمسی بگیریم برای ما ایرانیها خیلی عجیب است. واقعاً عجیب است: چهارشنبه آخر سال شمسی که میشود حتی در محیطهای عالی فرهنگی ما آتش روشن میکنند، از روی آتش میپرند، میگویند: «سرخی تو از من، زردی من از تو». من نمیدانم ما چقدر میخواهیم اصرار روی حماقتهای خودمان داشته باشیم؟!