مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٩٥ - کعبه و نقش اجتماعی آن

هتک او شود. منظور این است که مسلمان با اسلام آوردن حفظ میشود و به جهت حرمتی که پیدا میکند از آزار دیگران و اینکه بخواهند مال او را ببرند در امان است. و از همین معنی است حدیث عمر: «روزه احرام است» زیرا روزهدار از چیزی که در روزهاش رخنه ایجاد کند اجتناب میورزد. و به روزهدار مُحرم گویند. و از همین معنی است قول راعی:

عثمان بن عَفّان خلیفه را کشتند در حالی که چیزی را حلال نکرده بود که سبب هتک او شود، و دیگران را به یاری فراخواند ولی کسی را مثل او تنها و بییاور ندیدم.

... و احرام مصدر احرم الرجل یحرم احراماً است و آن وقتی است که حاجی صدا را به تلبیه برای حج یا عمره بلند کند و به اسباب و شروط آنها عمل کند مانند درآوردن لباس دوخته از تن و پرهیز از چیزهایی که شرع از آنها در حال احرام منع نموده مانند بوی خوش و ازدواج و صید و دیگر چیزها. و اصل احرام به معنی منع است. گویا محرم خود را از این چیزها باز میدارد.]

در احرام چند نکته است: یکی اینکه انسان در مدت معینی یک سلسله کارهای حلال را بر خود حرام میکند؛ از این جهت مثل روزه است، تمرین تقواست.

انسان چارهای ندارد از اینکه در همه عمر در حال احرام بسر برد و محرم باشد.

تحمل بعضی محرومیتها برای رسیدن به سعادت لازم است. هر رژیم تربیتی را که شما در دنیا پیدا کنید بر اساس لاقیدی مطلق و بیباکی و بیارادگی نیست، بالاخره یک سلسله چیزها را تحریم میکند.

نکته دوم اموری است که تحریم شده و حس مقاومت در برابر آنها تقویت شده از قبیل صید، مباشرت زن، اذیت و آزار حیوانها بلکه تحمل اذیت آنها، بوی خوش، نگاه در آیینه، پوشیدن لباس دوخته، دروغ گفتن و فحش دادن و جدال کردن، زینت کردن، پوشیدن سر برای مرد و پوشیدن صورت برای زن.

در [تحریم] صید حس شکارچیگری را از انسان میخواهد بگیرد، حس آزار را از انسان میگیرد، قدرت تحمل اذیت و قدرت حلم به انسان میدهد، مقاومت در مقابل میل جنسی میدهد، ترک استظلال و ترک نازپروردگی میدهد.