ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٧٢ - تفسير

((وَ لِيَقُولَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ وَ الْكافِرُونَ ما ذا أَرادَ اللَّهُ بِهذا مَثَلًا)) و تا اينكه عاقبت بگويند افرادى كه بيمارى درونى دارند و افرادى كه نافرمانى نمودند خدا از اين عدد چه اراده نموده. لام در اينجا لام عاقبت است به معنى آخر كار اين گروه (منافقين و كافرها) ميگويند خدا از اين مثل چه خواسته.

و بعضى گفته‌اند: معنايش اينست براى اينكه ميگويند خدا چه اراده كرده باين وصف و عدد و فكر كنند پس فكر و انديشه آنها آنان را بايمان هدايت كند.

((كَذلِكَ يُضِلُّ اللَّهُ مَنْ يَشاءُ وَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ)) يعنى مثل آنچه را كه ما قرار داديم پاسبانان و خزينه داران ياران آتش را فرشتگانى كه صاحبان عدد آزمايشند كه تكليف كنيم مردم را تا اظهار كنند گمراهى و هدايت را و اضافه كرد هدايت و گمراهى را بخودش براى اينكه سبب گمراهى و هدايت تكليف است و آن از ناحيه اوست.

و بعضى گفته‌اند: گمراه ميكند از راه بهشت و ثواب كسى را كه ميخواهد و هدايت مينمايد براه بهشت و ثواب هر كس را كه بخواهد.

((وَ ما يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَ)) يعنى نميداند لشگر پروردگارت را، از جهت كثرت و زيادى هيچكس مگر او و نگهبانان آتش را نوزده نفر قرار نداد براى كمى لشگرش ولى حكمت چنين اقتضا كرد[١].

[١] مترجم گويد: و محتمل است كه در ميان اعداد عدد نوزده را- انتخاب فرمود براى خزينه داران و نگهبانان دوزخ براى اين باشد كه از علم خدا گذشته باشد كه در قرن هيجده ميلادى و سيزده هجرى فرقه و( حزبى بوجود ميآيند بنام بابى و بهايى كه شعار آنها عدد نوزده خواهد بود خواسته پيشگويى نموده و خبر از آينده دهد كه عدد مزبور عدد مباركى نيست زيرا عدد پاسبانان و يا زبانه‌هاى آتش دوزخ است.