ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٤٠٨ - دليل

١١- البتّه آنان كه ايمان آوردند و كارهاى شايسته كردند براى ايشان بهشتهايى است كه از زير قصر و درختان آن جويهاى آب روانست. و اين رستگارى بزرگ است.

١٢- (اى پيامبر) البتّه گرفتن پروردگار تو بسى سخت است.

١٣- زيرا خدا آغاز ميكند آفرينش را و ديگر بار زنده گرداند.

١٤- و او بس آمرزنده و دوستدار (مؤمنان) است.

١٥- خداوند صاحب عرش و بزرگوار است.

١٦- او كننده است هر چه بخواهد.

١٧- آيا آمد بتو خبر لشگريان (كفر كه در مقام آزار پيامبران بر آمدند) يعنى فرعون و ثمود.

١٨- بلكه آنان كه نگرويدند در دروغ دانستن (تو و قرآنند).

١٩-؟

٢٠- و خدا از پس ايشان محيط است (از قبضه قدرت او بيرون نروند ٢١- بلكه آن قرآنى بزرگوار است.

٢٢- در لوحى محفوظ است.

قرائت:

اهل كوفه غير عاصم و قتيبه. المجيد. بجرّ خوانده و ديگران به رفع نافع فى لوح محفوظ برفع قرائت كرده و ديگران بجرّ خوانده‌اند.

دليل:

ابو على گويد: كسى كه مجيد را رفع داده تابع شده آيه ذو العرش را و كسى كه جرّ داده بعضى از نحويها آن را صفت. قول خدا ربّك. آيه‌( إِنَّ بَطْشَ-)