ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣٦٩ - مقصود و تفسير

رحمت پروردگار و احسان و كرامت او هستند.[١] ابى مسلم گويد: ممنوع و محروم از رحمت و ثواب غير مقبول و غير مرضى، هستند. حضرت على ٧ فرمود: محروم از ثواب و كرامت خدايند.

((ثُمَّ إِنَّهُمْ)) سپس بعد از آنكه آنها منع از ثواب و كرامت شدند( (لَصالُوا الْجَحِيمِ)) ملازم دوزخ شوند و براى هميشه در آن خواهند ماند و غايب از آن نخواهند بود. ابو مسلم گويد: آنها آتش گيرانه و هيزم دوزخ خواهند بود.

((ثُمَّ يُقالُ)) آن گاه بآنها بجهت سرزنش و ملامت گفته ميشود( (هذَا)) اين است آنچه بشما از عذاب و عقاب نموده‌( (الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ)) آنكه در دار دنيا و دار تكليف آن را تكذيب نموديد. و مثل ابن خطاب را تقريع و سر كوبى مينامند. براى اينكه خبر ميدهد بچيزى كه ميكوبد غمّ و غصّه سخت را بر وجهى كه فرمود:

[١] اين نيز از اسرار معارف الهيّه و از معجزات نبوّت است و محتاج به تأويل هم نيست زيرا حجاب از خدا بزرگترين عذابست و براى همين هم ميبينى كه اهل اللَّه لذّت از مناجات و عبادت ميبرند و بزرگترين نعمت نزد ايشان قرب بخدا و نماز شب خواندن لذيذترين لذّتها است نزد ايشان.( مترجم)