ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣٢٠ - قرائت
٥- و آن گاه كه جانوران وحشى گرد آورده شوند.
٦- و آن گاه كه درياها آميخته شوند.
٧- و آن گاه كه نفسها جفت كرده شوند.
٨- و آن گاه كه از دختر زنده در گور شده پرسيده شود.
٩- بكدام گناه كشته شده است.
١٠- و آن گاه كه نامهها گشوده شود.
١١- و آن گاه كه آسمان بر كنده شود.
١٢- و آن گه كه دوزخ افروخته شود.
١٣- و آن گاه كه بهشت نزديك شود.
١٤- بداند هر كس آنچه حاضر ساخته است.
قرائت:
ابن كثير و اهل بصره سجّرت بتخفيف خوانده و ديگران بتشديد قرائت كردهاند. و اهل مدينه و ابن عامر و عاصم و يعقوب و سهل. نشرت بتخفيف خوانده و ديگران بتشديد قرائت كردهاند. و اهل مدينه و ابن عامر و رويس و عاصم غير يحيى و حماد. سعّرت. بتشديد خوانده و بقيّه بتخفيف قرائت كردهاند.
ابو جعفر. قتّلت بتشديد خوانده و ديگران بتخفيف قرائت كردهاند و از حضرت باقر و حضرت صادق ٨ روايت شده. و اذا الموؤدة سئلت بفتح ميم و واو قرائت فرمودهاند. و از ابن عبّاس نيز همين روايت شده است.
و از حضرت امير المؤمنين ٧ روايت شده و اذا المودّة سألت